شیشه ها، سنگ های قصه‌ی ماکینه‌ها، جنگ های قصه‌ی ما تهمت و گریه کینه بخل حسددختر بی نوای قصه‌ی ماسنگ می‌زد همون که سنگ نداشتاون که می‌گفت یه ذره جنگ نداشتبا نگاهش یه چیزیو فهموندسنگ برداشت، چون تفنگ نداشتاز سرِ دار موی رنگی بودتا تن بی قرارِ تب دارتاون که می‌خواست خوابتو بِبُرهاشتباهی کشید رو دارتدار دار بلاست می‌دونمدخترک بی‌نواست می‌دونمیکم از داس می‌شه شعر بگم؟دنیا دست شماست می‌دونمداس بردار تا بگم چه کنیمداس بردار و تن به رزم بدهاز گلو می‌شه گندمو بِکَنیم!به وجودت یه عزم جزم بدهآفرین خوب ریشه رو چیدیآفرین خوب آبرودارییه چیزی مخ مخم می‌شه یه سوالمی‌شه اصلا بگی شرف داری؟آخر آبروی رفته به بادتن رفته به زیر خاک خوشهیه روزی خواست، اومدی دنیایه روزم خواست پس تو رو می‌کشه#مجتبی_میرزازاده @mojtabamirzazadeh