شیخ مصطفی جان؛ سلام.نوشتن درباره شما برای من سخته؛ شاید چون برادرم هستی. اگه نسبت برادری بین ما نبود، راحت‌تر می‌تونستم از ویژگی‌ها و توانایی‌هات بنویسم، بدون اینکه کسی اون رو از سر احساسات خانوادگی بدونه.امسال، به توصیه استاد انجوی‌نژاد که فرمودند: بعد از این همه سال، وقتش رسیده سخنرانی دهه محرم رو به روحانی هیأت بسپارید، این مسئولیت به شما سپرده شد.پیام‌های فراوان مردم در این چند روز، از جمله اینکه ،حرف‌های شیخ مصطفی رو بهتر می‌فهمیم ، بیانش روان و به دل میشینه، با روضه‌هاش ارتباط برقرار می‌کنیم و ده‌ها جمله مشابه، بهترین امضا پای این انتخاب و گواه موفقیت شما در این آزمون بود.بعد از این‌همه سال ، برای اولین بار در فضای مجازی از اینکه زندگی و برنامه‌های خودت رو در قم رها کردی و برای خدمت به مردم، کنار مایی ، صمیمانه قدردانم.و تشکری ویژه از خانواده بزرگوارت؛ که با صبوری، جهادت رو تحمل می‌کنند تا ثواب این خدمت، میان همه شما تقسیم بشه .خداوند این خدمت رو از همه خادمان حضرت اباعبدالله الحسین قبول کنه و توفیق نوکری رو سال‌های سال براتون مستدام بداره...عزاداری ها قبول. کمترین/ مجتبی رمضانی @heiatkarbala