چون صفایِ مقدمت بر سرسرای مشتریهرچه داری عرضه کن ، ای گل برای مشتری چشمهایت چند ؟ لطفا خرج را سنگین نکنکاش بگذاری خودت را گاه جای مشتری بعدِ چشمت فکرِ تعیین بهای سینه باشبحث قیمت کن! چکارت بر حیای مشتری؟! قاشقی از گوشه ی لبها برای امتحانهدیه کن تا جذبه ای باشد برای مشتری! یک بغل لبخند میخواهم به دور از کاسبی ستاخمِ بی مورد به تصمیمِ بجای مشتری محض درمان میخرم،  ارزانتر از تخفیف باش شاملِ حالِ خودت کن از دعای مشتری! خوردنیهایت زیادند از قضا،  امانترسعرضه کن ای بی خبر از اشتهای مشتری! کاش باقی بردنی بود از تمام خوردنیالتیامِ ناگزیرِ دردهای مشتری!#مجتبی_سپید