این داستان : خودنشناسیهم نمیدانم کجایم هم نمیدانم کی امعابرم یا ساکنم گبرم مسلمانم کی امهم دهانم بوی حکمت میدهد هم بوی شیرپیر دوران دیده ام طفل دبستانم کی امروح پیر و جسم نوزادی گلاویز من اندمن که حتی از خودی ها هم گریزانم کی ام؟ ذره ای در من نشانی از بهاران نیست نیستزاده ی فصل خزانم یا زمستانم کی امزخم هایم را نشد بشمارم از بس در هم اندظاهرم یاغیست سربازم نگهبانم کی امکلبه ام امن است اما خاطرم آسوده نیستتازه صاحب خانه ام یا کهنه مهمانم کی امحزب باد و خاکباز و آبی و آتش پرستچاربعدم خالقم شیطانم انسانم کی امهر که میپرسد کی ام بالفعل میگویم منمآنکه میداند نمیدانی نمیدانم کی ام! هرکه زجر خودشناسی میکشد پاسخ در اوستمن که موهایم شده هم رنگ دندانم کی ام؟! #مجتبی_سپید