شعرِ من واژه ی من لُبِّ کلامم حسن استشب سلامم حسن و صبح سلامم حسن استبا حسن زنده و با عشق حسن خواهم مُردحُسنِ مطلع حسن و حُسنِ ختامم حسن استهرکسی زنده به عشق است نمیرد هرگززنده ی عشق منم، رمزِ دوامم حسن استمثلِ رودم که حسن ذکرِ قعود است مرامثل کوهم که شب و روز قیامم حسن استپدرم هرچه مرا نام نهاده است گذشتمن از این لحظه از این ثانیه نامم حسن استسرِ من سبز، زبان سرخ، سرم هم برودأیُهاالناس بدانید، امامم حسن است🌷🌷🌷محبین الحسن ع@molahasan