چون روی بگردانیم از سخن او از بهر مصلحت او، گوید که با من حسد دارد و کین دارد. من خوی دارم که جهودان را دعا کنم؛ گویم که خداش هدایت دهاد. آن را که مرا دشنام می دهد دعا می‌گویم، که خدایا او را از این دشنام دادن بهتر و خوش تر، کاری بده تا عوض این تسبیحی گوید…این بخش از مقالات شمس یکی از زیباترین نگاه‌های شمس به «دشمنی و کینه» است. 🌱شمس می‌گوید اگر کسی به من بدی یا دشنام دهد، به جای اینکه در برابرش کینه بگیرم، برایش دعا می‌کنم؛ نه از سر ضعف، بلکه چون آرزو دارم چیزی بهتر جایگزین آن خشم و تلخی شود.در نگاه شمس، حتی دشمنیِ دیگری می‌تواند فرصتی برای خیرخواهی باشد. او نمی‌خواهد بدی را با بدی پاسخ دهد؛ آرزو می‌کند آن شخص چنان به حقیقت و خیر مشغول شود که دیگر نیازی به دشنام و کینه نداشته باشد.✨ پیام عمیق این سخن این است: بزرگیِ انسان آنجاست که بدیِ دیگری، او را شبیه همان بدی نکند.و شاید زیباترین قسمت آن همین باشد: برای کسی که تو را می‌رنجاند، دعا کنی که روزی از رنجاندن دیگران بی‌نیاز شود.🕊@molana_shams