پشتِ پلکت شعرهایِ ناب پنهان کرده ایجنگلِ آرامشی در قاب پنهان کرده ایدکمه یِ پیراهنت را باز کردی نور ریختدر گریبانت مگر مهتاب پنهان کرده ای؟اینهمه جا خُمره یِ انگورِ چشمت را چرازیرِ طاقِ کاشیِ محراب پنهان کرده ای؟نُت به نُت سنتور را در مکتبِ مِشکاتیانپشت پلکا پلکِ چون مِضراب پنهان کرده ایروسری را پس بزن، یعنی چه از تاریخِ عشقنسخه هایِ خطی و نایاب پنهان کرده ای؟باخبر هستم اگر می گویی آهسته سلامشوقِ خود را وقتِ دَقُ الباب پنهان کرده ایبیخیالی ظاهرن میدانم اما مثلِ منکنجِ سینه یک دلِ بی تاب پنهان کرده ایخوش خرامی هایت آخر برملایش میکندبره آهویی که از قصاب پنهان کرده ایباغت آباد است اما ترس داری از حسودسیب هایِ نوبر از ارباب پنهان کرده ایآمدی دیشب به خابم، گفتمت غم را چراپشتِ رخساری چنین شاداب پنهان کرده ای؟بوسه بر شعرم زدی با بغض گفتی عاشقیعمری از من گرچه عشقِ ناب پنهان کرده ایعاشقانه های #شهراد_ميدرىhttps://telegram.me/shahradmeidaryhttps://facebook.com/shahradmeidary