در لحظه هایی کوتاه و طلایی، آرام خواهی گرفت، چنان با طراوت و سرشار از آسایش می‌شوی که انگار نه انگار از تمام طوفان ها، شب گریه ها و زخم هایت، جان سالم به در برده ای.و این درست همان لحظه ایست که می‌توانی درنگ کنی تا شیرینی زندگی اندک اندک بر زبانت مزه کند.