🔴❤️سعدی » بوستان » باب ششم در قناعت »بخش ۱۳ - حکایت     یکی سلطنت ران صاحب شکوهفرو خواست رفت آفتابش به کوهبه شیخی در آن بقعه کشور گذاشتکه در دوره قائم مقامی نداشتچو خلوت نشین کوس دولت شنیددگر ذوق در کنج خلوت ندیدچپ و راست لشکر کشیدن گرفتدل پردلان زو رمیدن گرفتچنان سخت بازو شد و تیز چنگکه با جنگجویان طلب کرد جنگز قوم پراکنده خلقی بکشتدگر جمع گشتند و هم رای و پشتچنان در حصارش کشیدند تنگکه عاجز شد از تیرباران و سنگبر نیکمردی فرستاد کسکه صعبم فرومانده، فریاد رسبه همت مدد کن که شمشیر و تیرنه در هر وغایی بود دستگیرچو بشنید عابد بخندید و گفتچرا نیم نانی نخورد و نخفت؟ندانست قارون نعمت پرستکه گنج سلامت به کنج اندر است☘🌸 @montakhabsal