زندگی برای آدمِ بی‌فکر همیشه راحت است. خورد و خواب است؛ و رفتار بهایم. امّا وقتی پای فکر به میان آمد، تو بهشت هم که باشی آسوده نیستی. مگر چرا آدمِ ابوالبشر از بهشت گریخت؟ برای این‌که عقل به کَلّه‌اش آمد و چون و چِراش شروع شد. و خیال می‌کنید بارِ امانتی که کوه از تحمّلش گریخت و آدم قبولش کرد چه بود؟ آدم زندگیِ چارپایی را توی بهشت گذاشت و رفت به دنیایِ پُر از چون و چرایِ عقل و وظیفه، به دنیایِ پُر از هُول و هَراسِ بشریّت.- جلال آل‌احمد -نون و القلم، نشر دانشگاهیان، ص۱۴۳@moobtala