از بچگی وقتی از چیزی یا کسی عصبانی می‌شدم می‌رفتم گوشه‌ای می‌خوابیدم. انگار خواب، دنیایی بود پشتِ ای

از بچگی وقتی از چیزی یا کسی عصبانی می‌شدم می‌رفتم گوشه‌ای می‌خوابیدم. انگار خواب، دنیایی بود پشتِ این دنیا. دنیای ساکتی که هیچ ربطی به این دنیا نداشت و تنها مالِ من بود، نه هیچ‌کس دیگر.- مصطفی مستور -@moobtala