مولانا : شمس چرا دل آدمی با رفتن یک نفر اینچنین فرو میریزد؟شمس : چون بخشی از خویش را به ماندن او سپ

مولانا :  شمس چرا دل آدمی با رفتن یک نفر اینچنین فرو میریزد؟شمس : چون بخشی از خویش را به ماندن او سپرده است.مولانا : پس آدمی چگونه دلش را از این نیاز رها کند؟شمس  : آنگاه که بفهمد هیچ کس قرار نیست جای گمشده ی درونش را پر کند.