*تنهایی مقرون‌به‌صرفه نیست؛* تاب‌آوری معمولاً با ایستادگی فردی، اراده قوvی و توانایی تحمل سختی‌ها تع

*تنهایی مقرون‌به‌صرفه نیست؛* تاب‌آوری معمولاً با ایستادگی فردی، اراده قوvی و توانایی تحمل سختی‌ها تعریف می‌شود. بسیاری تصور می‌کنند انسان تاب‌آور کسی است که بدون کمک دیگران با مشکلات روبه‌رو می‌شود و همه فشارهای زندگی را به تنهایی تحمل می‌کند. اما یافته‌های عصب‌شناسی اجتماعی نشان می‌دهد که این تصور کامل نیست. انسان برای زندگی، آرامش و عبور از بحران‌ها به ارتباط با دیگران نیاز دارد. مغز انسان در انزوا عملکرد مطلوبی ندارد و برای حفظ تعادل خود به روابط امن، قابل‌اعتماد و حمایتگر وابسته است.وقتی آدم تنها می‌ماند، نگرانی‌ها، بیماری‌، مشکلات مالی و تصمیم‌های سخت را بدون کمک دیگران تحمل می‌کند. این وضعیت می‌تواند انرژی، زمان و حتی پول بیشتری از او بگیرد.داشتن روابط سالم و قابل اعتماد، شامل خانواده، دوست یا همکار، باعث می‌شود مشکلات زودتر و بهتر حل شوند. ارتباط با دیگران احساس امنیت و آرامش می‌دهد و کمک می‌کند در روزهای سخت تنها نمانیم. پس رابطه خوب با آدم‌ها هزینه اضافی نیست؛ یک سرمایه مهم برای زندگی بهتر است.