.«ایرانیان در میانهٔ دو جنگهنوز هم جنگ‌طلب نیستند.»هیچ آدم عاقلی از جنگ خوشش نمی‌آید. جنگ، در ذاتِ خ

.«ایرانیان در میانهٔ دو جنگهنوز هم جنگ‌طلب نیستند.»هیچ آدم عاقلی از جنگ خوشش نمی‌آید. جنگ، در ذاتِ خود، امری غیراخلاقی است. این را هر کسی که ذره‌ای از انسانیت بویی برده باشد، می‌داند. گلوله، وقتی شلیک می‌شود، پیش از هر چیز انسانیت را نشانه می‌گیرد.موشک‌هایی که در این روزها به سوی ایران شلیک شده‌اند، انسان‌هایی که در این جنگ کشته شده‌اند، ویرانی شهرها و خیابان‌ها، و ناامنی و بی‌ثباتی‌ای که بر زندگی مردم سایه انداخته، همه و همه یک علت مهم دارد: سیاست‌های جمهوری اسلامی در پنج دهه گذشته.نمی‌شود همه‌چیز را به گردن مردم انداخت. نمی‌توان گفت مردم این جنگ را خواسته‌اند یا به استقبال آن رفته‌اند. هیچ ایرانی‌ای جنگ را نمی‌خواهد. هیچ ایرانی‌ای دوست ندارد موشکی به شهرش اصابت کند یا انسانی در کشورش قربانی گلوله و انفجار شود.ایرانیان سال‌هاست در میانه دو جنگ گرفتارند؛ جنگی که جمهوری اسلامی علیه مردم خود به راه انداخته و برای خاموش‌کردن صدای آزادی، جانشان را می‌گیرد؛ و جنگی که حاصل سیاست‌های جمهوری اسلامی در بیرون از مرزهاست؛ سیاست‌هایی که از تصمیم‌های کلان حکومت تا رفتار نیروهای وابسته به آن، کشور را به این نقطه رسانده است.چه مردم سخنی می‌گفتند و چه نمی‌گفتند، جهان دیر یا زود، به این سیاست‌ها واکنش نشان می‌داد؛ و متاسفانه دود این آتشی که جمهوری اسلامی برافروخته است، اگر چه گریبان خود حکومت را هم گرفته اما پیش از همه، به چشم مردم ایران می‌رود.اینکه عده‌ای از سر استیصال و زیر فشار سال‌ها سرکوب و بعدِ از دست دادن عزیزانشان، فریاد زدند «به داد ما برسید» و خواستار پاسخگو شدن عاملان این جنایت‌ها شدند، به این معنا نیست که جنگ‌طلب‌اند. آنان جنگ نمی‌خواستند؛ آنان از دل جنگ سخن می‌گفتند.جنگ برای بسیاری از ایرانیان، پیش از آنکه موشکی از بیرون از مرزهای ایران شلیک شود، آغاز شده بود؛ از همان روزی که گلوله‌ها از فاصله‌ای نزدیک، در خیابان‌های ایران، به سینه فرزندان، مادران، پدران و هموطنانشان شلیک شد.#محمد_مرکبیان@morakabian