توهمِ توطئه یا توهمِ خودبزرگ‌بینی؟بعد از گذشت هفت ماه از اعتراضات مردمی در دی‌ماه و قتل‌عام ده‌ها هز

توهمِ توطئه یا توهمِ خودبزرگ‌بینی؟بعد از گذشت هفت ماه از اعتراضات مردمی در دی‌ماه و قتل‌عام ده‌ها هزار نفر توسط حکومت، بعد از انتشار هزاران روایت از نوع نگاه و خواستگاه جان‌باختگان و معترضین، داریوش اقبالی با آهنگی به نام «توهم توطئه» به صحنه می‌آید.تک‌آهنگی که نه ترانه‌ی درخوری دارد، نه از نظر موسیقایی اثر اعجاب‌انگیزی‌ست، اما تا آنجا که پتانسیل داشته، سعی کرده یک نگاه را آموزش دهد و دیکته کند. در واقع، ما با یک اثر هنری که خود بتواند از خود دفاع کند روبه‌رو نیستیم و داریم بیانیه‌ای را با چیزی شبیه به آواز خواندن می‌شنویم.باید این مورد را خاطرنشان کرد که هنرمند یا معروف بودن به معنای برتر بودن و آگاه‌تر بودن از مردم نیست. برعکس، این مردم هستند که به هنرمند اعتبار می‌بخشند. حال آنکه وظیفه‌ی هنرمندی که قرار است هم از طریق توجه و هم مهر مردم به شهرت برسد، امرار معاش کند و در نهایت نتیجه‌ی وقت و زحماتش را هم ببرد، این است که گوشش به صدای مردم و چشمش به خواست‌های مردم باشد، از آن‌ها سخن بگوید، جست‌وجو کند، زخم‌های مردم را بشناسد و در نهایت آثاری خلق کند که بازتاب صدای مردم در خفقان باشد.مردم اعتبار می‌بخشند، پول خرج می‌کنند، مهر می‌دهند تا در برهه‌های مهم تاریخی، همان هنرمند صدای آن‌ها باشد.متأسفانه، یک تفکر غالبِ مسموم در هنرمندان و نویسندگان دهه‌ی پنجاه دیده می‌شود که خود را بسیار آگاه و همه‌چیزدان می‌دانند.دام‌ها بسیارند و هنرمندان و نویسندگان و روشنفکران، اگر حواسشان نباشد، به دام‌های کهنه و تازه‌ی ایدئولوژیکی خواهند افتاد که ناگهان به خود می‌آیند و می‌بینند یک عمر تلاش، یک‌شبه فرو ریخته است.#محمد_مرکبیان@morakabian