«رفراندوم»اگر قرار است جنگی به تغییری در ایران بینجامد، تنها نتیجه‌ای که می‌تواند مشروعیت داشته باشد، رسیدن به حق انتخاب مردم است؛ یعنی برگزاری یک رفراندوم آزاد، شفاف و تحت نظارت نهادهای بین‌المللی. هر مسیر دیگری که تنها ویرانی به جای بگذارد، آینده‌ای بهتر برای ایران نخواهد ساخت.اگر این مسیر قرار نیست به حق انتخاب آزاد مردم و برگزاری یک رفراندوم واقعی منتهی شود، این همه ویرانی و این همه قربانی چه معنایی دارد؟ در آن صورت، آنچه بر ایران تحمیل می‌شود چیزی جز بهایی سنگین نیست که مردم برای رقابت قدرت‌ها و جاه‌طلبی‌های سیاسی می‌پردازند؛ بهایی که نه آزادی به همراه دارد، نه آینده‌ای بهتر، بلکه تنها جان انسان‌های بی‌گناه را می‌گیرد و کشوری را ویران می‌کند که مردمش هیچ نقشی در این تصمیم‌ها نداشته‌اند.جهان نمی‌تواند درباره آینده ایران تصمیم بگیرد، بدون آنکه به صدای مردم ایران گوش دهد. صدای مردمی که سال‌هاست، چه در داخل کشور و چه در خارج از آن، با شجاعت و پرداخت هزینه‌های سنگین، خواست خود را برای آزادی، حق انتخاب و آینده‌ای بهتر فریاد زده‌اند. جامعه جهانی اگر واقعاً به دنبال صلح و ثبات پایدار است، باید این صدا را در تصمیم‌گیری‌های خود به رسمیت بشناسد و آن را مبنای هر راه‌حل سیاسی برای آینده ایران قرار دهد.هیچ تصمیمی درباره ایران نباید بدون در نظر گرفتن اراده مردم ایران گرفته شود. آینده این کشور نه باید در میدان جنگ تعیین شود و نه پشت درهای بسته قدرت‌های جهانی؛ بلکه باید در صندوق رأی و با انتخاب آزاد مردم رقم بخورد.ایران به حکومتی نیاز دارد که از رأی آزاد مردم برخاسته باشد؛ حکومتی که آزادی، برابری، توسعه، رفاه و امید به آینده را برای مردم به ارمغان بیاورد. اگر قرار است هزینه‌ای پرداخت شود، آن هزینه باید برای رسیدن به چنین آینده‌ای باشد، نه برای ویرانی سرزمینی که خانه میلیون‌ها انسان است.#محمد_مرکبیان@morakabian