شاگردان دیگر او: محمدتقی شریعتی، عبدالجواد فلاطوری، احمد مهدوی دامغانی، حسن ملکشاهی، مهدی محقق، محمد

شاگردان دیگر او: محمدتقی شریعتی، عبدالجواد فلاطوری، احمد مهدوی دامغانی، حسن ملکشاهی، مهدی محقق، محمدرضا شفیعی کدکنی، محمدرضا حکیمی، سید هادی غضنفری خوانساری، سید علی حجت هاشمی خراسانی، احمد امین شیرازی، سید محسن موسوی گرگانی، محمدکریم پارسا،شعبان نخستین رودسری، سید علی سیستانی، حسین وحید خراسانی، ابوالقاسم خزعلی و محمدرضا نکونام و محمد حسين حشمت پور.درگذشت در زمستان سال ۱۳۴۷ خ. هنگام رفتن به مدرس به زمین‌خورده دچار شکستگی پا شد و این حادثه موجب شد که خانه‌نشین شده و در ۲۱ آذرماه ۱۳۵۵ خ. (۲۰ ذی‌الحجه ۱۳۹۶ هـ. ق) درگذشت و در ایوان آخرین غرفه جنوب غربی صحن عتیق (انقلاب) رضوی به خاک سپرده شد.آثار نظمبه غیر از دیوان اشعار وی که چهار هزار بیت است، منظومه‌هایی عرفانی از او به جا مانده که عبارتند از:آیین‌نامه، آسایش‌نامه، حدیث جان و جانان، ستایش‌نامه، طریقت‌نامه، فیروزی جاوید، گوهر تابنده، مجمع راز و منبع نیاز، یعقوبیهنثرتاریخ ادبیات عربتاریخ ادبیات ایران (تا حکیم ناصرخسرو)تابش جان و بینش روان (در حکمت الهی)البدایه و النهایه (در حکمت)گوهرنامه و رساله قافیهآرایش سخن (در علم بدیع)از نوشته‌های ادیب ثانی، مجموعه‌ای شامل تاریخ ادبیات عرب، رساله قافیه، آرایش سخن و چند قصیده و غزل به نام «گوهر دانش» در ۱۳۳۷ خ. به چاپ رسیده‌است.اثرگذاری و مؤثر بودن در فرهنگ و ادب عربیادیب از استادان مطرح ادبیات و بلاغت اسلامی و صاحب حافظه‌ای نیرومند بود. درس او سرشار از مناسبت گویی‌ها، اشعار و لطایف ذوقی بود، پس جای شگفتی نیست که شاگردان ادیب به این اذعان کنند، که حضور در محضر ادیب، آفاق دیگری را در برابر چشمانشان گشود و از صرف و نحو و ادبیات مفهوم دیگری را به آنان بخشید و در روح طالب علم جوان، اثر بسزایی داشت.ادیب نیشابوری در شعری از تحصیلات خود و علوم و فنونی که آموخته سخن می‌گوید:تا شدم استاد علوم عرب عالم انواع و فنون ادببازگرفتم ره و رسم حساب تا که ربودم قصب از شیخ و شابآرامگاه عطار نیشابوریفریدالدین عطار نیشابوری شاعر و عارف نامی ایران در حدود سال ۶۱۸ و با حملهٔ مغول به نیشابور درگذشت. آرامگاه عطار از بناهای دورهٔ تیموریان، به دستور امیر علیشیر نوایی، در سدهٔ ۹ ه.ق ساخته شده استدر دوره‌های پهلوی دوم مرمت کامل و دههٔ ۷۰ نیز مرمت مختصر شد. این آرامگاه در بلوار شادیاخ (عرفا کنونی)، از مناطق گردشگری شهر نیشابور واقع شده است.مدفونان در محوطه آرامگاه (آرامگاه مشاهیر نیشابور)کمال‌الملکفریدون گرایلیپرویز مشکاتیانحسن نظریانیعقوب‌علی شورورزیمحمد قاسم اخویانعبدالله سعیدیکمال‌الملکمحمّد غفّاری (۱۲۲۶ – ۲۷ مرداد ۱۳۱۹ خ.) معروف به کمال‌المُلک، نقاش ایرانی بود. او با فاصله گرفتن از سنت‌های نگارگری (مینیاتور) پیشین، سبک رئالیسم و ناتورالیسم آکادمیک اروپایی را در هنر ایران نهادینه کرد و با سفرهای مطالعاتی به اروپا، تکنیک‌های غربی را با نگاهی ایرانی درآمیخت. کمال‌الملک که سال‌ها نقاش‌باشی دربار ناصرالدین‌شاه بود، آثاری ماندگار همچون تالار آینه را خلق کرد و بعدها با تأسیس مدرسه صنایع مستظرفه، نسلی از هنرمندان را پرورش داد، که مسیر هنرهای تجسمی معاصر ایران را دگرگون کردند.محمّد غفّاری دومین پسر میرزابزرگ‌خان، از صاحب‌منصبان و کشاورزان خاندان معروف غفاری کاشان و حاجیه‌مریم‌بیگم از خاندان معروف شیبانی این شهر بود. کمال‌الملک از خانواده‌ای بود که از دوره افشاریه چندین هنرمند در آن بودند. او سال‌های نخستین زندگی‌ را در مِلک پدری در روستای کله، ۴۲کیلومتری کاشان، گذراند. برای همین، امروزه این روستا، روستای کمال‌الملک نامیده می‌شود. تحصیلات ابتدایی را در مکتب زادگاهش گذراند. پس از آن، پدر کمال‌الملک، که حرفه‌اش هم‌چون نیاکانش، نقاشی بود، او را با برادر بزرگش به تهران فرستاد تا در دارالفنون در رشته نقاشی ادامه‌تحصیل دهند.محمد غفاری در ۱۲سالگی با برادرش به تهران رفت. سه سال تحصیل آن‌ها در دارالفنون موفقیت‌آمیز بود. ناصرالدین‌شاه هنگام بازدید از دارالفنون از تابلویی که او از چهره اعتضادالسلطنه، رئیس وقت دارالفنون، کشیده بود، خوشش آمد و دستور داد او را به عنوان نقاش دربار استخدام کنند.عنوان کمال‌الملک و حضور در دربارمحمّد غفّاری از نخستین تحصیل‌کردگان ایرانی در فرنگ و از افراد پرنفوذ دوره قاجار بود. او با خواهر مفتاح‌الملک، یکی از مقامات دربار، ازدواج کرد و از او دارای دختری به نام نصرت و پسری به نام حسین‌علی‌خان شد.