.یک مثنوی برای مهسا:آه، زیبایی شهید شده!نور در خاک ناپدید شده!مرغِ مجروحِ بال و پر بسته!مطلعِ شعرهای برجسته!دختری‌ دست آسمان در دستپرزد و پنجه‌ی قفس‌ بشکستهجرتی از سپیده تا بی‌گاه!خون وی... لا اله الاالله!...خون مظلوم... خون دامنگیر!که به شُستن نرفته از شمشیر!خونِ درسنگ، چشمه‌سار شدهسنگِ خون‌خورده‌ی انار شده!نغمه‌پردازِ صبح رستاخیز!گوی‌ جادویی خیال‌انگیز!ماه‌ِ مستغنی از زر و زیورشاه‌بانوی ماه شهریور!پرتو از روزنِ حجاب‌ زدهطعنه در روی آفتاب زده!گریه‌اش خاکِ خشک را «روزی»خنده‌اش صبحگاهِ پیروزی!گیسوانش هرآنچه بادابادتازیانه‌یْ سیاه بر تنِ باد!ترکه‌ها بر شبِ سیاه زدهآذرخشی به کوه و کاه زده!چشمِ معصومِ وی حقیقت‌گوکه دهان را ببندد از بدگونامه‌ای مُهرِ «لاتَخَف» بر ویسکه‌ای صورتِ شرف بر وی!بیرقِ سربلندِ سوختگانآتشِ دخلِ «خودفروختگان»آهویی تیزپای و شیرافکنکه به زنجیر درندادی تن!آبروبخشِ نام آزادیحُسن تابنده‌ی خدادادیمشعلی‌ رهنمای غیر شدهدختری عاقبت‌به‌خیر شده!عهد از او آید و وفا از ماستدختِ ایران و نام وی مهساست!#مهسا_امینی#مرتضی_لطفی @mortezalotfi65.