مراست کشورِ جانی، زِ داغ مالامالپرنده‌ای‌ست که در خونِ خود کِشد پر و بالدلم برای وطن می‌تپد به هر عل

مراست کشورِ جانی، زِ داغ مالامالپرنده‌ای‌ست که در خونِ خود کِشد پر و بالدلم برای وطن می‌تپد به هر علتسرم به پای وطن می‌رود بدون سوالوطن، عزیز دل من، یکی‌ست  سر تا سرتفاوتی نکند پیش ما جنوب و شمالچو عشق، حکم نمودت برو چه جایِ نشستچو عِرقِ خاک برآید چه جای استدلالاگر نبینم، بهتر همان که باشم کوروگر نگویم، بهتر همان که باشم لال«اگر مراد نصیحت کنانِ ما این استکه ترکِ خاک بگویم تصوریست محال»کسی که بر حذرم دارد از وطن‌خواهیگزافه‌گوست که می‌ریزد آب در غربالاگرچه پیش من از دست می‌رود امّید،اگرچه در دلِ من خاک می‌خورند آمال،خوشم که خاکِ وطن می‌شوم به هر صورتکه مادر است و مرا پروریده در هر حال!@mortezalotfi65#مرتضی_لطفی#وطن #جنوب«اگر مراد نصیحت کنانِ ما این استکه ترکِ دوست بگویم تصوریست محال» #سعدی