#نکته_ها  ⭕️ سعه صدر و گذشت و بزرگوارى در برابر لغزشها و نادرستیهای سهوی و عمدی «يَفْرُطُ مِنْهُمُ الزَّلَلُ، وَ تَعْرِضُ لَهُمُ الْعِلَلُ، وَ يُؤْتَى عَلَى أَيْدِيهِمْ فِي الْعَمْدِ وَالْخَطَاءِ؛ فَأَعْطِهِمْ مِنْ عَفْوِکَ وَ صَفْحِکَ ، مِثْلَ الَّذِي تُحِبُّ وَ تَرْضَى أَنْ يُعْطِيَکَ اللّهُ مِنْ عَفْوِهِ وَ صَفْحِهِ.» عهدنامه مالک اشتر (نامه ۵۳ نهج البلاغه)مردمان چنين اند كه لغزشهايى از ايشان سر میزند، يا گرفتار نادرستی هايى میشوند، و به سهو یا عمد (نادانسته یا دانسته) كارهايى میكنند [ که تو را خوش نمى‌آيد].پس چنان با بخشش و گذشت با آنان رفتار كن كه دوست دارى خداوند با بخشش و گذشت خود با تو رفتار كند.  لازمه اداره درست امور، داشتن ظرفيت وسيع و تحمّل و حوصله فراوان و گذشت و بزرگوارى است. كسى كه فاقد سعه صدر و گشادگى سينه در اداره امور است، نمیتواند حق را پاس دارد و دشواریها و بحرانها  را تحمّل كند و عدالت را برپا نمايد و خدمتگزار مردم باشد. نداشتن سعه صدر موجب كم ظرفيتى، نابردبارى، عدم روادارى، تحيّر در تصميم گيرى، عدم بزرگوارى، بدرفتارى و خشونت گرايى میشود. اميرمؤمنان على (ع) فرمود :«مَنْ ضَاقَ صَدْرُهُ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى أَدَاءِ الْحَقِّ.» (کراجکی، کنزالفوائد، ج ۱،ص ۲۷۸) كسى كه سينه اش تنگ باشد (سعه صدرنداشته باشد) بر اداى حق تاب نياورد. بدون سعه صدر چگونه میتوان در برابر ناملايمات، مشکلات حاد و بحرانها بردبارى ورزيد، سختیها را تاب آورد، مخالفان را تحمّل نمود و حقوقشان را پاس داشت، و با مردم براساس گذشت و بزرگوارى و عدالت  رفتار كرد؟در انديشه حكومتى و مديريتى على (ع) بهترين وسيله اداره امور داشتن گشادگى سينه و پرظرفيتى و پاك بودن از تنگ نظرى و كم ظرفيتى است، چنانكه فرموده است : «آلَةُ الرِّيَاسَةِ سَعَةُ الصَّدْرِ.» (نهج البلاغه، حکمت ۱۷۶)وسيله و ابزار رياست و مديريت، گشادگى سينه است.شاخصى مهم در سعه صدر، نحوه رويكرد به انواع خطاها در اداره مردمان است. بخشش و گذشت، و ناديده گرفتن و گناه‌پوشى از لوازم اساسى سعه صدر است. انسان‌ها پيوسته در معرض لغزش و نادرستى‌اند، و از روی سهو یا عمد كارهايى مى‌كنند كه زمامداران را خوش نمى‌آيد، و اگر قرار باشد آنان لغزش‌ها و نادرستى‌هاى مردمان را كه دانسته و نادانسته انجام داده‌اند، نبخشند و از آنها نگذرند، جامعه را در اضطراب و اصطكاك و خشونت فرو مى‌برند. روادارى و بخشش و گذشت است كه روابط انسانى را قابل تحمّل مى‌سازد، و زمينه اصلاح رفتارها را فراهم مى‌نمايد. ممكن است زمامداران و مديران امورى را ناخوشايند دارند، و اگر بنابر اين باشد كه هيچ كارى برخلاف ميل و نظر آنان رخ ننمايد، پس چه جايى براى سعه صدر مى‌ماند؟ از موارد مهم سعه صدر همين است كه بتوان امورى را ناديده گرفت و گناه‌پوشى كرد. البته جرم و تعدّى به حقوق مردمان موضوعى ديگر است.نكته مهمى كه در اين بيان آمده و لازم است بدان توجّه شود «فِي الْعَمْدِ وَ الْخَطَاءِ» است، يعنى دانسته و نادانسته انجام دادن كارهايى مخالف ميل و نظر زمامداران و مديران است، كه اگر نادانسته و سهو آن را بشود تحمّل كرد، با دانسته و عمد آن چه بايد كرد؟مهم آن است كه رهنمود امام على (ع) اين است كه در برابر دانسته‌ها و از سر عمدها نيز اصل بر بخشش و گذشت، و ناديده‌گيرى و گناه‌پوشى است.اميرمؤمنان على (ع) خود، معيارى گويا براى تشخيص سعه صدر و تحمّل و روادارىِ انسانى در رفتار با مخالفان، منتقدان، بدگويان، بى‌منطقان، بدرفتاران و چون اينان است.#سعه_صدر #حکومت #منتقدان #عدالت #گذشت 📍كانال مصطفى دلشاد تهرانى@delshadtehrani