نمي رود دل و دستم به هيچ كاري و بارينه ذوق گشت و گذاري، نه شوق ديدن ياريدر اين كناره ي احوال روزگار پريشاننشسته ام چو اسيري، فتاده ام چو خمارينه حال خواندن شعري، نه حال ديدن متنيدر اين زمان پرآشوبِ هر كه صيدِ شكاريچه غارتي، چه فريبي، چه فتنه اي، چه سرابيچه آتشي و چه دودي، چه گردي و چه غباريبه دست خويش كشيدند اين سراچه به آتشنه غازيان صليبي، كه مؤمنان مزاري!به دست خويش شكستند زورقي كه سوارندنه دشمنان و رقيبان، كه صاحبان سواريدريغ و درد كه هشدار ناله ها نشنيدنداز آنچه ديدم و گفتم به درد و گريه و زاريمحمدرضا زائري١٨ مهر ١٤٠١https://telegram.me/morzaeriنوشته ها و انتخابهاي محمدرضا زائرى اگر قابل دانستيد نگاهي بيندازيد و به دوستانتان نيز معرفي فرماييد!