2- آب: سنگين نسبي است و اطراف خاك را فرا مي گيرد. هر شكلي را به آساني مي پذيرد و به آساني نيز از دس

2- آب: سنگين نسبي است و اطراف خاك را فرا مي گيرد. هر شكلي را به آساني مي پذيرد و به آساني نيز از دست مي دهد. به ديگر عناصر قابليت شكل گيري مي دهد. در موجودات، باعث نرمي، همواري و شكل پذيري مي شود. طبع آن سرد و تر است.⭕️نكته: اجسام مرطوب، زود مي گيرند و زود هم از دست مي دهند ولي اجسام خشك، دير مي پذيرند و دير از دست مي دهند. اگر خشك و تر به هم بياميزند؛ خشك از تر، نرمي و آسان شكل گرفتن را مي گيرد و تر از خشك، قوام و حفظ هيأت را.3- هوا: سبك نسبي است و اطراف آب را گرفته است. با عناصر ديگر مي آميزد و باعث تخلخل و سبكي و گشادگي آنها مي شود. در موجودات، نرمي، سبكي و سهولت بلند شدن را سبب مي شود. از آب فرمانبردارتر است. طبع آن گرم و تر است.4- آتش: سبك مطلق است و بالاتر از ساير عناصر قـرار مي گيرد. باعث مي شود هوا به دو عنصر سرد نفوذ كند؛ سردي آنها را بشكند و آنها را از عنصر به مزاج تبديل كند. در موجودات، پختن، نرم كردن و آميختن را باعث مي شود. طبع آن گرم و خشك است.⭕️نكته: در موجودات زنده، آب و خاك كه سنگين ترند؛ بيشتر در پيدايش اندامها و حفظ ثبات آنها دخيلند امّا آتش و هوا اوّلا در پيدايش ارواح و روانها دخيلند و درثاني، حركت و جنبش( هم در ارواح و هم در اندامها) را سبب مي شوند.♦️نحوه اثر عناصر بر هم🔸در برخورد اركان با يكديگر، اگر يك ركن بر ديگري اثر كند و به طور كامل بر آن غلبه نمايد و آن را جزيي از خود نمايد؛ به اين صورت غالب جديد، كائن و به پديد آمدن آن كون مي گويند. به ركني كه مغلوب شده است نيز فاسد و به اين رخداد، فساد اطلاق مي شود. امّا اگر اركان، توانايي غلبه بر يكديگر را نداشته و طبيعت ميانه اي را به وجود آورند، به اين عمل، استحاله گفته مي شود. كيفيّت جديد حاصل شده؛ طبع يا مزاج ناميده مي شود. مزاج یا طبع را نباید با خلط یا رکن اشتباه کنید، مزاج، جسم نیست؛ بلکه کیفیت( گرمی، سردی، خشکی، و تری) است.♦️مزاج یا طبع🔸چنان كه گفته شد؛ مزاج، كيفيتي است كه از واكنش متقابل دو يا چند عنصر حاصل مي شود؛ به عبارت ديگر، از واكنش متقابل اجزاي ريز موادّ متضادّ با يكديگر، كيفيت همگوني حاصل مي شود كه به آن مزاج مي گوييم. براي مثال اگر آب و خاك با نسبتي مساوي به هم بياميزند؛ مادّه حاصله مزاج سردي خواهد داشت امّا از نظر تري و خشكي به تعادل نزديك است. چون تمام خلقت از اين 4 ركن آفريده شده است؛ تمام حقايق مادّي و معنوي داراي مزاج خواهند بود.♦️هرچیزی مزاجی دارددرآمداستمرار بهره مندی انسان ها از پرتو انرژی ماه و خورشید (نیّرین) مزاجی را پدید می آورد که آن را مزاج فصل و مزاج موقعیت جغرافیایی می نامند و انسان ها باید آداب تغذیه و زندگی خود را با آن هماهنگ نمایند. علاوه بر پرتو نیّرین، سیارات دیگری نیز هستند که دَوَران و چرخش آن ها متفاوت است (چرخشی کمتر از یک سال تا گردشی بیش از سی سال)، از این جهت گاهی پرتو ستاره و یا سیاره ای با سیاره دیگر تلاقی کرده و هم زمان می شود. این هم زمانی موجب تابش عنصری جدید می گردد که می تواند تغییراتی مثبت و یا منفی در کیفیت مزاج مخلوقات کره زمین اعم از حیوانات و انسانها و گیاهان پدید آورد که برآیند اثر مثبت و منفی این سیارات در ساعتی خاص بر کره زمین را ساعت سعد و یا ساعت نحس می نامند. از دیدگاه مزاج شناسی، پرتو سیارات و کائنات می تواند در فیزیک عناصر و اشیاء اثر بگذارد و ماهیت آن ها را دگرگون سازد؛ از این رو تشخیص مزاج زمان و مکان را برای انجام افعال گوناگون ضروری می پندارند. زمان شناسی(کورنولوژی) علمی است که ضرورت توجه به این پرتو ها را توصیف می نماید. شادابی افراد در فصل بهار و پر انرژی شدن افراد در ایام سیزده و چهاردهم ماه قمری، ناشی از این پرتو است، که افزایش آن گاهی موجب بروز رفتارهای ناهنجار مانند دعواها، تصادفات، خودکشی ها و جرایم جنون آمیز می گردد.♦️مزاج زمانهای شبانه روزدر مجموع، شب نسبت به روز سردتر و مرطوب تر است. صبح: مزاج گرم وتر- بهاری.ظهر: گرم وخشک- تابستانی.عصر: سرد وخشک- پاییزی.شب: سرد وتر – زمستانی.♦️مزاج فصلهابهار، گرم و تر؛ تابستان، گرم و خشك؛ پاييز، سرد و خشك و زمستان، سرد و تر است. ⭕️تذكر: فصل طبي به لحاظ زماني، كاملا منطبق بر فصل نجومي نيست. مثلا در بسیاری از مناطق کشور ما، عملا از نیمه اسفندماه، بهار طبّی شروع می شود.