💠🌀⭕️ 🔷🔹 🔹🔷 ⭕️🌀💠《 کپی این داستان ممنوع میباشد》سرنوشت 💠🔷قسمت ۴۳از پ

💠🌀⭕️ 🔷🔹 🔹🔷 ⭕️🌀💠《 کپی این داستان ممنوع میباشد》سرنوشت 💠🔷قسمت ۴۳از پرستار مادرش درخواست کردم که برم ببینمش، اما ظاهراً خواب بود، برای همین رفتم داخل اتاق پوریا نشستم . اتاق تقریباً کوچکی که یک سمتش تا چشم کار می کرد کتاب های چیده شده داخل قفسه بود، موضوع اکثر کتاب ها هم حرکات رزمی و چیزهایی پیرامون کاراته بود. بالای میزش هم تصویر یه گله اسب بود. پشت میز سفید پوریا نشسته و با مکعب روبیکی که روی میز بود ور رفتم . بعد از گذشت حدود یک ساعت پوریا اومدخونه . -سلام. -سلام. دیر کردم؟ -یکم، چطوری؟ ! -خوبم. چرا اینجا نشستی؟ بیا بریم پایین ! به همراه پوریا از اتاق خارج شدم . به طبقه ی پایین رفتیم و روی کاناپه، نزدیک شومینه نشستیم . دو دل بودم که ماجرای سیروان رو براش تعریف کنم یا نه؟ بالاخره خودش سکوت رو شکست و گفت: قهوه تو بخور ! لبخندی زدم و گفتم: ممنون ! فنجان قهوه رو در دست گرفتم و شروع کردم به نوشیدن. به نقطه ای خیره شده بودم، تنها کاری ام که می کردم همون نوشیدن قهوه بود . -خب ! با این حرف پوریا نگاهم رو به سمتش چرخوندم و گفتم: خب؟تو حالت خوبه خورشید؟ نمی خوای حرفتو بزنی؟ -آهان، ببخشید. اصلا حواسم نبود ! فنجان رو روی میز گذاشتم و از داخل کیفم همون برگه که به نوعی سند محسوب می شد رو روی میز قرار دادم و گفتم: چیزی که دنبالش می گشتم . پوریا نگاه معنا داری بهم کرد و برگه رو از روی میز برداشت. منتظرانه بهش خیره شده بودم تا ببینم عکس العملش چیه؟ -اینو از کجا پیدا کردی؟ -داخل کمد لباسم بود، باورت میشه؟ این همه مدت به این فکر می کردم که این مدرک کجاست، اصلا پیداش کرده بودم یا نه! مدت ها پیش باید اینو بهت می دادم، اما خب... نشد ! پوریا سکوت کرده بود. برگه رو روی میز گذاشت، انگشتانش رو در هم گره کرد و به فکر فرو رفت . با لبخند گفتم: نمی دونی وقتی پیداش کردم چقدر شوکه شدم، از یه طرف به خاطر پایان دادن به این ابهام خوشحالم، از طرف دیگه واقعاً بلا تکلیفم ! -چرا بلا تکلیف؟ -تو خودت اگر سرِ این دوراهی گیر می کردی چه تصمیمی می گرفتی؟ -کدوم دوراهی؟ من به تو حق می دم؛ تو تا چند وقت پیش فکر می کردی که فرزند این خانواده ای، اما حالا فهمیدی که این همه سال تو یه خانواده ی دیگه بزرگ شدی. به نظرم این اصلًا دوراهی نیست پوریا من یه خواهر دارم، من عکس پدر و مادر اصلیمو دیدم، چطور می تونم همه چیزو فراموش کنم؟ -یعنی الان می خوای چیکار کنی؟ می خوای قید همه چیزو بزنی و بری پیش خانواده ی اصلیت زندگی کنی؟ ! -من همچین چیزی نگفتم، اما نمی تونم مثل قبل زندگی کنم. نمی تونم خودم تو آسایش زندگی کنم و خواهرم بین یه مشت آدمِ ... -از نظرتو اشکال اون آدما چیه؟ -من نگفتم که اونا اشکالی دارن ! -اما می خواستی همینو بگی. خورشید! قبول کن که خواهر واقعیت تا الان بین همون آدمابزرگ شده واگه تاآخرعمرشم همونجازندگی کنه براش مشکلی پیش نمیاد ! -دیروز که با داییم صحبت می کردم بهم گفت که مادرم بهش اصرار می کرد تا منو پیدا کنه، بهش گفته بود می خواد برای یکبار هم که شده منو ببینه. می گفت این همه سال با احساس گناه زندگی می کرده . پس از کمی مکث ادامه دادم: اون همیشه به فکر خودش بود، اول منو به این خانواده فروخت، بعدشم با این خواسته ش زندگیمو درگیر کرد . -اون مادرت بود، به خاطر آسایش تو اینکارو کرده بود، به خاطر اینکه نمی خواست بچه ش تو اون وضعیت رشد بکنه و سختی بکشه. تو باید به خاطر اینکار ازش متشکر باشی ! -به خاطر کارِ دومش چی؟ کاری که جز بهم زدن روال عادی زندگیم چیز دیگه ای نداشت 💠⭕️🔷قسمت قبلی ➡️ 📖🔙💠⭕️🔷 @Moshavere_Channel 🔷⭕️💠