...به کجا چنین شتابان!در دور و بر ما شخصیت هایی هستند که به ظاهر خیلی مسولیت پذیر، دقیق و دارای نظم در امور هستند.می دانند هر چیز را کی و چگونه باید انجام دهند. همیشه اهدافی در سر دارند و برای رسیدن به هدف بیشتر و بیشتر تلاش می کنند. این افراد ماشین وار و به طور خودکار چنان درگیر فعالیت ها و امور مهم! هستند که متوجه گذر زمان نمی شوند. اگر پدر خانواده باشند:مرتب به دنبال فعالیت های شغلی و طرح ریزی اقتصادی و مالی هستند، صبح زود بدون صبحانه بیرون می زنند، نهار مختصری در محل کار و شیفت عصر را بدون وقفه به کار می پردازند. چنین افرادی نقش پدری خویش را در حد یک عابر بانک تقلیل می دهند و باور دارند برای سعادت فرزندان و همسر در آینده، باید سخت کار کرد.اگر مادر باشند:بر اساس برنامه لایتغییر ذهنی خویش امور خانه را هدایت می کنند، ساعتی خاص بیداری برای صبحانه، تأکید بر انجام تکالیف درسی بچه ها، بردن کودک پنج ساله به کلاس چرتکه، رفتن دنبال پسر هشت ساله از کلاس زبان و تنظیم برنامه دقیق مطالعه، مرتب کردن، مسواک و خواب... طوری که فرزندان بسان ماشین کنترلی در دست آنهاهستند.اگر دانشجو باشند:در اول ترم نگران روز امتحان هستند، عطسه های استاد را در جزوه ثبت می کنند، تقریبا هر هفته از منابع و سوالات امتحانی از استاد سوال می پرسند، طی ترم نگران و روزهای امتحان آشفته حال هستند. تمام فکر آنها پاس کردن واحدها، اتمام ترم و شروع ترم جدید.... مقطع جدید و نگرانی جدید در ده سال عمر جوانی و طلایی آنها غیر از چهارتا جزوه، سی چهل تا کتاب نخوانده و دویست تا گواهی دوره از اقصی نقاط کشور چیزی می یافت نشود..👟👟گر چه مسولیت پذیری و پشتکار ارزنده ست، اما پدری که متوجه رشد فرزند خویش نمی شود و اساسا" حضور ندارد که متوجه شود.مادری که دنیای عاطفی، اجتماعی و کودکانه بچه ها را به پرآموزی و آموزش و انضباط می فروشد و دانشجویی که زندگی پرشور و هیجان جوانی را در مسلخ ۲۰ گرفتن می کشدفقط فکر می کند قدر لحظات عمر را می داندو گذر عمرش در دویدن به دنبال خوشبختی و موفقیت می گذرد، امری که معلوم نیست محقق شود...هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمارکس را وقوف نیست که انجام کار چیستپیوند عمر بسته به موییست هوش دارغمخوار خویش باش غم روزگار چیستhttps://t.me/moshavermashghezendegi