سینه می‌جوشد ز درد بی‌زبانای نوای بی‌نوا نی را بخواننی حدیث حسرت و حرمان ماستنی دوای درد بی‌درمان ما

سینه می‌جوشد ز درد بی‌زبانای نوای بی‌نوا نی را بخواننی حدیث حسرت و حرمان ماستنی دوای درد بی‌درمان ماستنی خبر دارد از آن باران که ریختآشیانِ لک لکی از هم گسیختنی خبر دارد از آن گم کرده جفتآهوی کوهی که جز در خون نخفتنی خبر دارد ز اشک پهلواندشنه در پهلوی سهراب جواننی خبر دارد از آن مردان مردخون‌شان گلگونه رخسار زردنی خبر دارد ز درد اشتیاقسینه های شرحه شرحه از فراقبشنو از نی چون حکایت می‌کنداز جداییها شکایت می‌کند#هوشنگ_ابتهاج