بانو "گوگوش" به عقیده بسیاری از دنبال کنندگان موسیقی، بی تردید پرآوازه‌ترین خواننده موسیقی پاپ ایران

بانو "گوگوش" به عقیده بسیاری از دنبال کنندگان موسیقی، بی تردید پرآوازه‌ترین خواننده موسیقی پاپ ایرانِ پیش و پس از انقلاب به شمار می‌رود؛ مخاطبان او را در همه قشرهای اجتماعی می‌توان یافت. از خردسالان تا سالمندان و از فرادستان تا فرودستان هرکس چیزی فراخور سلیقه و پسندِ خود در میان انبوه ترانه‌های گونه گون او پیدا می‌کند. صدای خوش، استعداد درخشان و تجربه رفتارهای صحنه‌ای را باید از عوامل اصلی این آوازه فراگیر و ماندگار به شمار آورد. اما همه این عوامل می‌توانست کم تأثیر بماند اگر، عامل بیرونی نیرومند دیگری به یاری وی نمی‌آمد. نبوغِ هنرمندانه آهنگسازان و ترانه‌سرایان جوانی همچون "بابک بیات" که در سال‌های پیش از انقلاب با او همکاری داشته‌اند. این همکاری‌های سازنده و پیگیرانه نه تنها توانایی‌های "گوگوش" را به شکلی برجسته آشکار ساخت، بلکه راه را برای پذیرش رسمی موسیقی پاپ از سوی رسانه‌های عمومی هموار کرد. با وقوع انقلاب ۵۷، صدای "گوگوش" نیز چون صداهای دیگر خاموش شد و همکاران شاعر و آهنگساز او نیز هر یک به گوشه‌ای خزیدند. خاموشی آنان اما، سبب از میان رفتن ترانه‌هایشان نشد. جوهر ماندگاری که در بسیاری از آن‌ها بود، در یادها نگاهشان می‌داشت و در خلوت‌های امن به زمزمه بر لب‌ها جاری‌شان می ساخت. اما "گوگوش" بود که سال‌ها در میهنش محبوس بود و پس از بالا و پایین‌های بسیار، از کشور خارج و مجدداً مشغول به خواندن شد.کارهای در تبعیدِ "گوگوش" گرچه به پای آثار قدیمی‌اش نمی‌رسد اما، تاثیرگذارند. یکی از بهترین آثار طلایی‌اش در زمان قبل از انقلاب، "بوی سفر" نام دارد که آن را بر روی ملودی و تنظیمِ ستاره‌ی بی نظیرِ موسیقی پاپ و سینمای ایران، زنده نام "بابک بیات" خوانده و کلام این ترانه‌ی توصیفی را "ایرج جنتی عطایی" سروده بود. این مثلثِ هنری واقعاً بی‌نظیرند.#بوی_سفر#گوگوش#بابک_بیات#ایرج_جنتی‌عطایی@javadtaat@mosighi_andishe