‌عدم بلوغ خدایا ما دربندافتاده‌ها را دریاب. می‌بینی که چگونه به اسارت یک مشت الفاظ درآمده‌ایم. می‌

‌عدم بلوغ خدایا ما دربندافتاده‌ها را دریاب. می‌بینی که چگونه به اسارت یک مشت الفاظ درآمده‌ایم. می‌بینی که چگونه به حال کودکی _ یک کودکی مسخ _ باقی مانده‌ایم! می‌بینی که بالغ‌های نابالغی هستیم! ما از فکر، یک آلت نقشه‌کشی، یک آلت زیرکی و شیطنت ساخته‌ایم که از یک طرف ما را به ماه رسانده است ولی از طرف دیگر همین آلت در زمینهٔ دیگر به حال کودکی و رشدنکردگی مانده است. انسان با الفاظ خوش است. دلش به این خوش است که صد نفر یا هزار نفر او را بشناسند و به او به به بگویند. دلش با یک لفظ خوش است و با لفظ دیگر ناخوش. و این عین نابالغی و رشدنکردگی است! فکر در یک زمینه تیز و زیرک و برنده است و در زمینهٔ دیگر گول و گنگ و خرفت و ابله.«انسان در اسارت فکر»محمدجعفر مصفا@Mossaffadotcom