🌱📝متنی از یکی از هنرجویانم:نوشتن مانند نواختن سازه، اول کوک‌های غم رو می‌نوازی. انباشت غم‌ها با تم

🌱📝متنی از یکی از هنرجویانم:نوشتن مانند نواختن سازه، اول کوک‌های غم رو می‌نوازی. انباشت غم‌ها با تموم وجود از بطنِ ساز بیرون میاد. بعد شادی ناشی از انباشت منفی‌ها بالا میاد، وقتی می‌نویسی، کلمات رقص‌کنان از تارهای ساز بیرون میان، عطر کلمات فضا رو پر می‌کنه. صدای موسیقی کلمات گوش‌نواز ایجاد می‌کنه، دردها کم‌‌کم ناپدید می‌شن و از حجم غم‌ها کاسته می‌شه. بر نگرانی‌ها، استرس‌ها، اضطراب‌ها غلبه می‌کنه و قلبت آرام می‌گیره. عشق به وجود میاد، مثل گل نیلوفر آبی در دل مرداب سرد و بی‌روح. بعد از نوشتن، انگار سراب تموم می‌شه. دیگه بار بهشتی رو می‌بینی که زبان از توصیفش قاصره. سرزمینی زیبا از ورای ذهن ظاهر می‌شه؛ اونجا دنیاییه که هیچ‌کس به جزء خودت اجازه ورود نداره.دوست عزیز! به دنیای زیبای شراره‌های قرمز  کلمات در دل  پر رمز و راز کاغذ خوش اومدی. دوست عزیز از این لحظه شروع کن به نوشتن.#دلارام_دهقانی@mostafabagherzadeh74