آینده‌ای که بوی رنج و درد می‌دهد✍️مصطفی دانندهایران در نقطه‌ای ایستاده که هر مسیر پیش رو بوی رنج می‌

آینده‌ای که بوی رنج و درد می‌دهد✍️مصطفی دانندهایران در نقطه‌ای ایستاده که هر مسیر پیش رو بوی رنج می‌دهد. اگر جنگ ادامه پیدا کند و جمهوری اسلامی همچنان بر سر کار بماند، نتیجه چندان پیچیده نیست: فقر عمیق‌تر، محدودیت‌های بیشتر و جامعه‌ای که هر روز تنگ‌تر نفس می‌کشد. کشوری که بعد از جنگ، به سمت اقتصاد بسته‌تر، امنیتی‌تر شدن سیاست و کوچک‌تر شدن نه تقریبا جمع شدن سفره مردم می‌رود.در چنین وضعیتی یک واقعیت دیگر هم وجود دارد؛ ایران امروز در منطقه تنها‌تر از گذشته است. بسیاری از همسایگان عرب که زمانی دست‌کم بی‌طرف بودند و مبادلات اقتصادی ولو بسیار ناچیز با جمهوری اسلامی داشتند حالا در جبهه‌ای دیگر ایستاده‌اند. این یعنی اگر بحران ادامه پیدا کند، ایران نه فقط با فشار داخلی بلکه با انزوای شدید منطقه‌ای هم روبه‌رو خواهد شد.سناریوی دیگر، تغییر حکومت با حمله‌ای است که آمریکا و اسرائیل انجام داده‌اند. تجربه جهان نشان می‌دهد که چنین تغییری بعد از یک جنگ داخلی خونین اتفاق خواهد افتاد و جمهوری اسلامی حکومت را در یک سینی منبت کاری شده به طرف مقابل تحویل نمی‌دهد. حکومت بعدی احتمالا روی ویرانه‌های یک کشور خسته شکل می‌گیرد. کشوری با اقتصاد آسیب‌دیده، زیرساخت‌های تخریب‌شده و جامعه‌ای زخمی. رسیدن به ثبات در چنین شرایطی ممکن است سال‌ها طول بکشد.به بیان ساده‌تر، مسیرهای پیش روی ایران در کوتاه‌مدت هیچ‌کدام آسان نیستند. یا ادامه وضعیتی که فقر و محدودیت را عمیق‌تر می‌کند، یا عبور از طوفانی که ممکن است ویرانی‌های تازه‌ای بر جا بگذارد.واقعیت تلخ این است که آینده ایران، دست‌کم در افق نزدیک، بیشتر شبیه دوره‌ای دردناک از گذار است تا یک تغییر سریع و روشن.اما در نهایت، هر آینده‌ای که برای این کشور ساخته شود، بر شانه‌های مردمی خواهد بود که سال‌ها هزینه داده‌اند و هنوز امیدوارند روزی ایران از چرخه بحران بیرون بیاید.@mostafadanandeh