از دی‌ماه تا میناب؛ آزمون ساده انسانیت✍️مصطفی دانندهیکی از ساده‌ترین راه‌ها برای شناخت آدم‌ها این اس

از دی‌ماه تا میناب؛ آزمون ساده انسانیت✍️مصطفی دانندهیکی از ساده‌ترین راه‌ها برای شناخت آدم‌ها این است که ببینی به رنج انسان‌ها چه واکنشی نشان می‌دهند. نه وقتی قربانیان «خودی» هستند، بلکه وقتی انسان‌ها، هر انسانی با هر نژاد و رنگی، زیر آوار خشونت و مرگ می‌مانند.کسی که در برابر هزاران هزار کشته اعتراضات دی‌ماه سکوت کرد، و کسی که در برابر کشته شدن دخترکان میناب با موشک در کلاس درس یا کشته‌های جنگ خاموش ماند، در واقع از یک جنس‌اند. شاید شعارهایشان متفاوت باشد، شاید در دو سوی یک دعوا ایستاده باشند، اما یک چیز مشترک دارند، رنج انسان برایشان موضوع اصلی نیست.برای این آدم‌ها، انسان‌ها اغلب تبدیل می‌شوند به «ابزار». ابزار فشار، ابزار تبلیغات، ابزار رسیدن به قدرت. اگر مرگی به نفع روایت سیاسی‌شان باشد، فریاد می‌زنند اگر همان مرگ به ضررشان باشد، سکوت می‌کنند. این سکوت‌ها اتفاقی نیست، حساب‌شده است.انسان‌دوستی گزینشی در واقع انسان‌دوستی نیست. اگر کسی فقط برای قربانیانی گریه کند که با موضع سیاسی او سازگارند، در حقیقت برای انسان‌ها گریه نمی‌کند، برای قدرت گریه می‌کند.سیاست در ایران پر از این دوگانه‌های دروغین شده است. گروه‌هایی که ظاهراً در مقابل هم ایستاده‌اند اما در یک چیز شبیه‌اند، انسانیت را به حاشیه رانده‌اند و قدرت را در مرکز گذاشته‌اند.آزمون ساده است، اگر مرگ یک انسان، فارغ از اینکه چه کسی او را کشته، نتواند وجدان کسی را تکان بدهد، آن فرد هر چه باشد، فعال سیاسی، رسانه‌ای یا مدعی نجات کشور، هنوز راه زیادی تا انسان بودن دارد.@mostafadanandeh