از تعبیر غیرمنصفانه‌ی غنی‌نژاد تا پاسخ گزنده‌ی سروش/ شریعتی و سایه‌ی مارکسیسممصطفی فقیهی‏دکتر شریعتی همچون بسیاری از روشنفکران دوره‌ی خود، ناخودآگاه و تحت غلبه‌ی پارادایم مارکسیستی زمانه، عناصری چون عدالت‌خواهی و ضدامپریالیستی را وام گرفت و با ادبیات دینی درآمیخت؛ که این آمیزش عوامل ناهمگون و لایتچسبک و فاقد ربط منطقی، به یک جریان التقاطی منتج به ساده‌سازی تاریخ و تضعیف انسجام نظری در مکاتب مورد استفاده انجامید.‏پس باید به زمانه و جوّ غالب اشکال گرفت یا به همه‌ی روشنفکران آن روزگار؛ نه فقط به یک کس. ‏در فضای امروز که همه در پی یافتن یک مقصر برای بحران‌های انباشته‌ از گذشته هستند، اطلاق «شیاد» به شریعتی از سوی دکتر غنی‌نژاد منصفانه نیست؛ و البته پاسخ مملو از طعن و لعن «دکتر سروش» هم عادلانه نیست. ‏تقلیل یک جریان فکری به اتهام شخصی، نه گذشته را روشن می‌کند و نه به فهم امروز کمکی می‌رساند. ضمن‌آنکه استفاده‌ی این ادبیات از سوی بزرگان اندیشگی، به عادی‌سازی هرچه بیش‌تر واژگان و اتهاماتی چنین در جامعه و بالاخص فضای پلشت سیاسی و تندتر شدن هر چه بیشتر شرایط در تمام طبقات و جریانها می‌انجامد.@mostafafaghihi