خطاب به مخاطبان " مدرسه مهرآیین"۱. به عنوان یک معلم جامعه شناسی فرهنگ که از دانش اندکی در این حوزه د

خطاب به مخاطبان " مدرسه مهرآیین"۱. به عنوان یک معلم جامعه شناسی فرهنگ که از دانش اندکی در این حوزه دانش برخوردارم طبعا دوست دارم دانش خود را در قالب ژانرهای مختلف کار فرهنگی با مردم به اشتراک بذارم.اما این به آن معنا نیست که مثلا در اتاق گفتگو و مشاوره مبتنی بر زخم ها و رنج های مردم برای خودم بنگاه اقتصادی بسازم یا با توجه به علاقه و عشق مردم به دانش و آگاهی بخواهم از طریق برگزاری دوره های متفاوت به فعالیت اقتصادی بپردازم. این عهد من با مردمم خواهم بود که از این لحظه و تا زمانی که توانی برای تدریس و دانشی برای ارائه به مردم دارا هستم، همه فعالیت های فرهنگی من از نگاه اقتصادی در طیف " صفر تومان تا یک مبلغ" و با قید " هر کسی هر چقدر دوست دارد و می تواند پرداخت کند" انجام خواهد شد.اگر در تمام این فعالیت ها مردم هیچ مبلغی هم پرداخت نکنند، من تا زمانی که اینترنت و سلامتی ذهنی و فکری در اختیار داشته باشم به ارائه دانش به جامعه ادامه خواهم داد. من در این سال های زندگی آنچنان از عشق و سخاوتمندی والدین، خانواده، دوستان، و حالا مردم عزیز کل کشورم برخوردار شده ام که اگر در تمامی عمر باقی مانده ام به فعالیت رایگان فرهنگی بپردازم، قادر به پاسخ دادن به محبت های آن ها نیستم.۲.اگر اکنون که در زندگی انسانی ما بواسطه وجود اینترنت این امکان وجود دارد که بی دغدغه وجود فاصله جغرافیایی در پیوند با یکدیگر قرار بگیریم و دانش و آگاهی و احساس خود را به اشتراک بذاریم، نتوانیم این امکان را تبدیل به یک واقعیت بزرگ موثر برای جامعه، فرهنگ، اقتصاد و سیاست جامعه خود بکنیم باز هم همچون دوره های تاریخی گذشته یکی از امکان های بزرگ بشری را از دست داده ایم. خلق نهادهای علمی و فرهنگی مورد حمایت مردم نیازمند آن است که ابتدا اهل فرهنگ بیاموزند چگونه با کمترین انتظار، توان و ظرفیت خود را در اختیار مردم قرار دهند. من در قالب " مدرسه مهرآیین" این ایده را آزمون خواهم کرد. شکست یا پیروزی من در تحقق این ایده همان حاصل عمر من خواهد بود: من به زبان رانسیر همان " معلم نادانم" که نمی خواهم ارتباطم با مخاطب مبتنی بر فهم من از فاصله دانش من از مخاطبم باشد( اگر اصولا چنین فاصله ای وجود داشته باشد). من معلم روایت، گفتگو، عشق،دوستی، امید، ایمان، عدالت، پیوند اجتماعی، آزادی، حقوق انسانی، قانون مندی، زیست سیاست، هنر، انسان بودن، کودک بودن، و.....باقی خواهم ماند و یقین دارم مردم آنچنان که در این مدت به من آموختند خود حامی دانش و فرهنگ و هنر باقی خواهند ماند اگر معلمان جامعه بیش از هر چیز به مردم خود عشق بورزند.http://t.me/mostafamehraeen