📝📝📝 ایستادگی بر فرهنگ شهروندی✍ مجتبی نجفی ✅این مشت مزین به سه رنگ پرچم " ایران" از " فرزانه فصیحی" است، وقتی که به عنوان نخستین زن ایرانی در دوی سرعت باز آسیا مدال نقره گرفت و این دست برافراشته، این مشت گره کرده، ناخن مزین به پرچم ایران، برای من نماد ایران زنانه شد و قدرت تصویر را ببینید که در آنی می‌تواند چه زیبا یک فرهنگ، یک ایده، یک قانون زندگی را همگانی کند. ✅این دست در بستر مقاومت زن ایرانی علیه فرهنگ پدرسالار و حکومت دینی قابل تفسیر است و یک مشت عادی برای شادی کسب مدال نیست بلکه تعریفی از ایستادگی زن ایرانی است که گام به گام با همه محدودیتها و ندیده شدنها، تبعیض های ساختاری و فرهنگی میدان ورزش را به میدان شناسایی خود برای دیده شدن تبدیل کرد. ✅دیروز دیدم '"فرزانه فصیحی" نوشته است که از مسابقات جهانی محروم شده چون به کشتار دی ماه اعتراض کرده. و شاید برای یک ورزشکار محرومیت از بزرگترین آوردگاه جهانی، عظیم ترین غم ممکن باشد. همچنانکه امثال " الناز رکابی" بین ایستادن علیه اجبار حجاب و تداوم حضور در میدان‌های جهانی رقابت، اولی را انتخاب کردند و همچنانکه بسیاری از هنرمندان زن ایرانی به خاطر اجبار روسری و سلب حق انتخاب پوشش خود، در اوج رشد حرفه ای و هنری محروم شدند. آیندگان اگر خوب تاریخ این سرزمین را نخوانند به عظمت ایستادگی و مقاومت مدنی شهروندان ایرانی علیه زور پی نخواهند برد و اگر فضای استبدادی این دوران را درک نکنند، بسیاری از همین ایستادگی ها در نظر آنها پیش پا افتاده خواهد بود. فرزانه فصیحی هویت خود را نه صرفا در مدالها که پیش از همه بر فرهنگ شهروندمدار تعریف کرده و بر خونهای ریخته بر خیابان سکوت نکرد. هم اعتراض در میدان مسابقه حق اوست و هم اعتراض به کشتن شهروندان. عشق به وطنی که باید خانه همه ایرانیان باشد، گاهی در این مشت گره کرده در میدان ورزش رویت پذیر می‌شود گاهی در " چرا کشتی" به حاکم. منبع: کانال تلگرام نگارنده@MostafaTajzadeh