📝📝📝 چهار سال زندان برای هیوا سیفی‌زاده، حکمی علیه هنر و اعتراض✍️ #عزیز_قاسم_زادهدوشنبه ۲ شهریور ۱

📝📝📝 چهار سال زندان برای هیوا سیفی‌زاده، حکمی علیه هنر و اعتراض✍️ #عزیز_قاسم_زادهدوشنبه ۲ شهریور ۱۴۰۵✅رأی چهار سال زندان برای #هیوا_سیفی‌_زاده ظالمانه است. حکمی برای اجرایی که اساساً مجال کامل شدن پیدا نکرد و برای خواندن اشعار بزرگان ادبیات ما صادر شده است. اتهام «ترویج فحشا» در چنین پرونده‌ای، هم دهن‌کجی به ساحت هنر است و هم دهن‌کجی به ساحت زن بودن. این حکم در عین حال، زبان تهدید را برای بستن پرونده هنر اعتراضی و اساساً هر اعتراض دیگری به کار می‌گیرد.جامعه موسیقی ایران باید نسبت به این موضوع واکنش جدی نشان دهد. موضع مدیرعامل خانه موسیقی، #حمیدرضا_نوربخش، بلافاصله پس از صدور این حکم ستودنی است اما مجموعه ی خانه موسیقی باید به همین مسیر اعتراضی ادامه دهند و در سایه سار قوانین موجود به هر طریق ممکن مقابل این حکم بایستند. دیگر هنرمندان موسیقی هم نباید این حکم را حکم شخصی هیوا سیفی‌زاده بدانند و از کنار آن به سادگی بگذرند باید تا لغو آن در دادگاه تجدیدنظر، اعتراض خود را به هر صورت ممکن ابراز کنند و با ایجاد موازنه ای منطقی موجب شکسته شدن آن شوند.این احکام را شخصی دیدن و بی‌تفاوت از کنار آنها گذشتن، یکی از فاجعه‌بارترین رفتارهایی است که می‌تواند به تکرار و تکثیر صدور چنین احکامی منجر شود. اگر هر حکم علیه یک هنرمند را صرفاً مسئله شخصی همان هنرمند بدانیم، دیر یا زود با مجموعه‌ای از احکام مشابه مواجه خواهیم شد. احکامی که هر بار می‌تواند هنر، هنرمند و حق اعتراض را هدف قرار دهد.این حکم حتی به زیان افزون تر زمامداری کنونی است که از هر سو در ورطه بلا اسیر شده است مصداق دشمن خویشیم و یار آنکه ما را می کشد،نیز هست.شیوه‌ای که به جای پاسخ دادن به اعتراض و پذیرش امکان بیان متفاوت، از زبان تهدید و مجازات استفاده می‌کند و به رغم ناکامی در این شیوه،همچنان به ادامه این مسیر می کوشد. مسئله فقط چهار سال زندان هیوا سیفی‌زاده نیست،مسئله این است که یک اجرای هنری چگونه می‌تواند با چنین اتهام سنگینی مواجه شود و چگونه شعر و موسیقی می‌توانند در چنین چارچوبی به عنوان مصداق جرم معرفی شوند.هیوا سیفی‌زاده اما تمام سعی خود را کرده است که بر طبق موازین حقوقی جلو برود. ویدئوی او نیز با طرح پرسش‌هایی منطقی، حتی با نوعی جدل سقراطی، سؤالات روشنی پیش روی صادرکنندگان این حکم گذاشته است. او بدون خشم و احساسات متاثر از این حکم نامتعارف و غیر عادلانه،با هوشمندی، حق‌مدارانه و مطالبه گرایانه و در چارچوب موازین حقوقی موجود به اعتراض نسبت به صدور حکم علیه خود پرداخته است.پرسش اصلی نیز روشن است: کدام رفتار هیوا سیفی‌زاده مصداق «ترویج فحشا» بوده است؟ کدام بخش از آن اجرا، کدام شعر و کدام رفتار، چنین اتهام سنگینی را متوجه او کرده است؟ پاسخ به این پرسش، نه فقط برای هیوا سیفی‌زاده، بلکه برای روشن شدن نسبت میان هنر و جرم در این پرونده اهمیت دارد.از این رو، جامعه موسیقی باید بیش از اقشار دیگر نسبت به صدور این حکم حساسیت نشان دهد.اگر امروز در برابر چنین حکمی سکوت شود، فردا هنرمند دیگری ممکن است با همان زبان و همان منطق مواجه شود. واکنش جدی و مستمر جامعه موسیقی، خانه موسیقی و هنرمندان، تا زمان رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر و لغو این حکم، ضرورتی جدی است. خانم سیفی زاده با انتشار ویدئویی در صفحه‌ی اینستاگرام خود به این حکم اعتراض کرده است که در این لینک می‌توانید ببینید@azizghasemzademusic@MostafaTajzadeh