📝📝📝چین؛ از بانکداری تا امپراتوری🔺الگوی سرمایه‌گذاری خارجی پکن به ما چه می‌آموزد؟✍️علی‌رضا رییسی ✅بهترین شواهدی که درباره هزینه‌کرد خارجی پکن در اختیار داریم نشان می‌دهد غرب سال‌ها درباره مسئله‌ی چین اشتباه کرده است و ایران می‌تواند درس‌های مهمی از این واقعیت بیاموزد. شش ماه پس از تجاوز آمریکا به ایران، پرسش مهمی که هنوز مطرح است این است که چین به‌عنوان مهم‌ترین شریک ایران چه خواهد کرد.✅پاسخ چین تاکنون این بوده است که نفت ایران را بخرد، همه طرف‌ها را به خویشتن‌داری دعوت کند و وارد جنگ نشود. پکن حملات را محکوم کرده، بر اصل حاکمیت کشورها تأکید کرده، همراه با روسیه قطعنامه پیشنهادی شورای امنیت را وتو کرده و از ابتکار صلح پاکستان در ماه آوریل حمایت کرده است؛ اما در مجموع از ورود به نقش‌آفرینی امنیتی مستقیم خودداری کرده و روابط اقتصادی را بر هرگونه تلاش برای تبدیل‌شدن به قدرت امنیتی در منطقه ترجیح داده است.✅اگرچه اخباری مبنی بر انتقال قطعات دارای کاربرد دوگانه و اطلاعات جغرافیایی به ایران توسط چین منتشر شده، اما نیروهای نظامی چین وارد جنگ نشده‌اند. از این‌روست که عمده تحلیلگران در مورد رفتار چین دچار سردرگمی شده‌اند. ریشه این سردرگمی به این مسأله برمی‌گردد که دو دهه است که درباره قدرت چین براساس داده‌هایی بسیار اندک بحث می‌شود.✅کتاب «بانکداری بر محور پکن» که چهار سال پیش منتشر شده است دقیقاً برای پرکردن همین خلاء نوشته شده است. این کتاب نخستین بار براساس داده‌های جامعی که تاکنون در دسترس نبوده است، رفتار چین را در کشورهای در حال توسعه تحلیل می‌کند. این کتاب ظاهراً درباره تأمین مالی توسعه است، اما در واقع یکی از مفیدترین الگوهای موجود برای فهم نحوه عملکرد سیاسی دولت چین در عرصه بین‌المللی است.✅درس اصلی کتاب چیزی است که نه منتقدان سرسخت چین و نه مدافعان آن هنوز به‌خوبی درک نکرده‌اند: چین به‌جای تشکیل امپراتوری یا ایجاد یک نظم بدیل جهانی در حال اداره یک بانک است. بانک‌ها نفوذ می‌خرند، امتیاز می‌گیرند و از وثیقه‌های خود محافظت می‌کنند. اما برای وام‌گیرندگان‌شان وارد جنگ نمی‌شوند. mashghenow.com/?p=6480@mashghenowofficial@MostafaTajzadeh