📝📝📝تاوان یک پست اینستاگرامی؟!✍🏻عاطفه جعفری ✅خبر کنار گذاشته شدن نوید محمدزاده از نمایش «آرش»، آن هم با ادبیاتی که روی کلمه «اخراج» پافشاری می‌کند، از آن دست اتفاقاتی است که در معادلات معمول فضای تئاتر و سینمای ایران به راحتی هضم نمی‌شود. معمولاً در چنین مواقعی، بیانیه‌های روابط عمومی با عباراتی نظیر «عدم توافق»، «تداخل کاری» یا «انصراف» روی خروج یک ستاره سرپوش می‌گذارند، اما این بار، سازندگان اثر اصرار عجیبی دارند تا خط کشیدن روی نام بازیگرشان را مستقیماً به «حواشی پیش‌آمده» گره بزنند و با ادبیاتی تهاجمی و حذفی، او را طرد کنند.✅اما این «حواشی» که نه در متن خبر توضیحی درباره ماهیت آن داده شده و نه کسی حاضر است مسئولیت شفاف‌سازی درباره آن را بپذیرد، دقیقاً چیست؟ برای پیدا کردن سرنخ این معمای مبهم، کافی است تقویم را دو هفته به عقب برگردانیم. درست چهارده روز پیش، نوید محمدزاده در صفحه شخصی اینستاگرامش پستی منتشر کرد که در آن به صراحت از فلسطین دفاع کرده بود. اتخاذ چنین موضعی از سوی چهره‌ای که معمولاً در این سطح از معادلات سیاسی-بین‌المللی ورود نمی‌کرد، به خودی خود توجهات زیادی را جلب کرد. اما آنچه این پازل را پیچیده‌تر می‌کند، تقارن زمانی این موضع‌گیری با خبر چکشی اخراج اوست.✅مسئله اصلاً بر سر دفاع یا طرفداری کورکورانه از شخص نوید محمدزاده نیست. فارغ از اینکه کارنامه هنری، سبک بازی یا مواضع پیشین او را بپسندیم یا نه، آنچه در این میان به شدت آزاردهنده و سوال‌برانگیز می‌نماید، چفت‌وبست نشدنِ منطقِ این رویدادها با یکدیگر است. چگونه می‌شود بازیگری در سطح اول مارکت نمایش، دقیقاً پس از شکستن یک سکوت و اتخاذ یک موضعِ شفاف در حمایت از فلسطین، به ناگاه با برچسبِ مبهمِ «حواشی» از یک پروژه کلان کنار گذاشته شود؟✅آیا در بخش‌هایی از فضای هنری، خطوط قرمزی نامرئی تعریف شده است که دفاع از یک ملتِ تحت ستم، عبور از آن تلقی می‌شود و تاوانش، بایکوت و اخراج است؟ اصرار سازندگان نمایش «آرش» بر استفاده از واژه تند «اخراج»، بیش از آنکه نشان‌دهنده یک اختلاف سلیقه حرفه‌ای یا مالی باشد، شبیه به یک فاصله‌گذاریِ سراسیمه و یک اعلام برائت است. گویی جریانی در پس‌پرده تلاش می‌کند تا با تنبیه سریع و علنیِ یک ستاره، پیامی روشن به سایرین مخابره کند که هزینه‌ی ایستادن در سمتِ خاصی از ماجرا، حذف بی‌تعارف از صحنه است.✅در نهایت، افکار عمومی و ناظرانِ رسانه‌ای با یک علامت سؤالِ بزرگ و بی‌جواب رها شده‌اند. این وسط چیزهایی با هم نمی‌خواند و قطعات این پازل به شکل منطقی کنار هم قرار نمی‌گیرند. فعلاً حصاری از سکوت و کلی‌گویی دور این ماجرا کشیده شده است، اما امیدواریم روزی، فراتر از کلماتِ مبهمی چون «حواشی»، جوابی روشن برای این معمای تلخ پیدا شود؛ جوابی که به این تناقض پاسخ دهد که چرا وقتی یک هنرمند از فلسطین دفاع کرد، به یک‌باره و با چنین لحنِ تندی کنار گذاشته شد.FarhikhteganOnline.ir@MostafaTajzadeh