🌀 دربارهٔ تفاوت نگاه‌ها در مواجهه با جنگبیشتر از یه ماه از شروع جنگ گذشته و افراد مختلف، نسبت بهش م

🌀 دربارهٔ تفاوت نگاه‌ها در مواجهه با جنگبیشتر از یه ماه از شروع جنگ گذشته و افراد مختلف، نسبت بهش مواضع مختلفی داشته‌ن. بعضی‌ها خوشحالن که عمو ترامپ به کمک اومده و قراره ما رو نجات بده و بعضی‌ها از اینکه مورد تهاجم خارجی واقع شدیم غمگین و خشمگینن. بعضی منتظرن تا سوت پایان جنگ هر چه زودتر زده بشه و بعضی هم مطالبه‌شون اینه که تا تنبیه متجاوز باید مقاومت کرد. بعضی‌ها از تشدید تنش‌ و ادامهٔ جنگ و بیشتر شدن خرابی‌ها نگرانن و بعضی‌ها هم اُمیدوار به بهبود اوضاع و تغییر حاکمیت و عوض‌شدن روندها هستن. در این بین، اینکه شما جزء کدوم دسته هستین چندان محل بحث من نیست؛ چیزی که برام بیشتر جالبه اینه که چی می‌شه که آدم‌ها نظرگاه‌ها و نگاه‌های متفاوتی نسبت به مسائل و پدیده‌ها پیدا می‌کنن و در مواضع مختلفی قرار می‌گیرن. یعنی عملاً فرایندِ شکل‌گیریِ نگرش برای من محل بحث و بررسیه. به نظرم، ما آدم‌ها در خیلی از چیزها با هم تفاوت داریم و همین «تفاوت‌ها» و «ترکیبِ اونا با هم» باعث می‌شه که دیدگاه و نگرش متفاوتی نسبت به مقولات و پدیده‌ها پیدا کنیم. مثلاً تفاوت در سن، تحصیلات، توان فکری، پروفایل هیجانی،‌ جایگاه اجتماعی و طبقهٔ اقتصادی، مکانی که درش ساکنیم، رژیم رسانه‌ای و خبری‌ای که از اون یا در اون تغذیه می‌کنیم، تجربه‌هایی که توی زندگی تا حالا از سر گذروندیم، فرزند داشتن و چیزهایی از این قبیل. هر کدوم از این متغیرها می‌تونن مقدارهای مختلفی به خودشون بگیرن و از کنار هم قرار گرفتنِ اون‌ها، یه پروفایل نگرشی خاصی شکل می‌گیره که با بقیه متفاوته. با عمیق شدن در این نگاه، برای من خیلی واضحه که اگه یک یا چند تا از این متغیرها برای خودم تغییر می‌کرد و مقدار مختلفی به خودش می‌گرفت، نگرش من هم نسبت به ماجرا تغییر می‌کرد و موضعم متفاوت می‌شد. مثلاً خیلی برام قابل‌فهمه که کسی که مهاجرت کرده و در‌ ایران نیست، می‌تونه بیشتر مدافع حملهٔ نظامی به ایران باشه؛ یا مثلاً کسی که در حدود ۴۰ سالگی شغل درست‌درمونی نداره و تا حالا هر چی تلاش کرده نتونسته زندگی قابل‌قبولی برای خودش بسازه؛ یا مثلاً کسی که یکی از نزدیکانش رو در حوادث دی‌ماه یا در حادثهٔ هواپیمای اوکراینی از دست داده یا ...از اون طرف باز خیلی واضحه که اگه خونهٔ کسی در تهران یا اصفهان یا بندرعباس باشه، خیلی مدافع جنگ نیست چون عملاً هر لحظه ممکنه کل‌ زندگی‌ش پودر بشه؛ یا کسی که تازه یه کسب‌وکاری رو راه‌اندازی کرده و چندین میلیارد سرمایه گذاشته پای کار؛ یا پدر و مادری که تازه بچه‌شون به دنیا اومده؛ یا کسی که در فولاد مبارکه مهندس بوده یا ...حالا که این فرایند شکل‌گیری نگرش رو تا حدودی دیدیم، حرفم چیه؟ اینکه «با این تفاوت نظرها و نگرش‌ها چیکار کنیم؟». طی روزهای گذشته تونستم ذهنم رو روی این چهار پیشنهاد متمرکز کنم. ببینیدشون و اگه به نظرتون کاربردی اومد، با بقیه هم مطرح‌شون کنید. یک. مستقل از هر نظری که داریم، روی موضع خودمون خیلی سفت نباشیم‌ و فرایند شکل‌گیری اون نگرش رو در خودمون عمیقاً رصد کنیم، بکاویم و درک کنیم که با تغییرِ فقط یکی از فاکتورها، همین خودمون ممکن بود نظری متفاوت می‌داشتیم. دو. نسبت به نظرات بقیه و شنیدن دیدگاه‌های اونا، گشوده باشیم و به دیگران حق بدیم بابت موضع متفاوتی که دارن و به جای بحث و تلاش برای قانع‌کردن بقیه، تلاش کنیم گفت‌وگوهای کشفی فهمی انجام بدیم؛ گفت‌وگوهای همدلانه. شاید اونا دارن یه چیزهایی رو می‌بینن که ما نسبت بهش غافل‌ایم. سه. تا جایی که می‌تونیم نقادانه به پدیده‌ها و روایت‌ها نگاه کنیم؛ مخصوصاً روایت‌هایی که رسانه‌ها مطرح می‌کنن. و هر حرفی رو با این شاخص‌ها یه چک بکنیم؛ اینکه یه حرفی چقدر درسته، چقدر دقیقه، چقدر عمیقه، چقدر همه‌جانبه‌نگری درش داره، کسی که این حرف رو زده کیه و چه منفعتی داشته و...چهار. سعی کنیم خیلی روادارانه‌تر با بقیهٔ آدم‌ها و نظرات‌شون کنار بیایم و سریع همه رو بی‌شرف نکنیم. ما ته ماجرا بالاخره با همین آدم‌ها قراره زندگی کنیم؛ با همین دوست‌ها، با همین همکارها، و با همین خونواده‌هایی که داریم. پذیرشِ تفاوت‌ِ دیدگاه‌ها و رواداری یه اصل جدی در قوام زندگی اجتماعیه. در نهایت اُمیدوارم از پس این جنگ، اگه سالم ازش دراومدیم، جامعه‌ای فهیم‌تر، نقادتر، همدل‌تر، پذیراتر و روادارتر داشته باشیم. ✌️🏼☘✅ t.me/mostashaar✅ ble.ir/mostashaar