ز زهد خشک سر پوشی به کلّی گشته ام فارغبحمدالله و المنّه ز خیل باده نوشانممن اندر کوه وحدت می زنم لاف وحیدی راچه بیمم از شه دوران چه باک از خرقه پوشانماگر کافر شدم در عشق و گر عابد به راهِ دینز روز اولم کردند، نه من اینم نه من آنم@motaeeal