‌راستش بعد از شهادت دوستاش مدتها کلا ساکت بود میگفت وقتی به هند پناه بردیم آب هم بهمون نمیدادنتوی گر

‌راستش بعد از شهادت دوستاش مدتها کلا ساکت بود میگفت وقتی به هند پناه بردیم آب هم بهمون نمیدادنتوی گرمای هند توی فضای آزاد فقط می‌تونستیم بخوابیماز اون ۳۲ نفر که بازمانده‌ی دنا بود می‌گفت که دائم گریه میکردن و همه با گریه‌ی اونا اشک می‌ریختنمظلومیت اون شهدا و همکارانشون که توی این سفر با هم بودن نه در قالب پیام گنجانده میشه نه من حتی میتونم بگم چقدر روی اونایی که برگشتن تاثیر عجیبی گذاشته:)خودم اون روزای رو به چشم دیدمدرد بی‌خبری و چشم انتظاری خیلی سخته:)