نه نه، اینطور هم نیست که همه چیز را رها کرده باشم. آری؛ حالم خوب نیست، اما می‌دانم باید این زندگی لع

نه نه، اینطور هم نیست که همه چیز را رها کرده باشم. آری؛ حالم خوب نیست، اما می‌دانم باید این زندگی لعنتی را به یک جایی برسانم به یک جای بلند! صبح‌ها که چشم می‌گشایم، با خود زمزمه میکنم... دیگر شروع میکنم دیگر ایده‌هایم را به حرکت در می‌آورم، برنامه‌هایم را می‌چینم، همه چیز را آماده می‌کنم، اما بعد، افکار درون مغزم به سمت روح بی‌جانم حمله میکنند. در جای خود میغلتم و حس میکنم چنان خسته‌ام که گویی سالها در میدان‌های جنگ جنگیده‌ام. به ناچار و از شدت خستگی صداهای درون مغزم را با خواب خاموش می‌کنم! می‌خوابم و می‌خوابم... و اینگونه روز را به پایان می‌رسانم و هنگامی که شب از راه می‌رسد و سکوت فراگیر میشود دوباره صداهای داخل مغزم برمیخیزند گویی که کسی شیپور جنگ را بر علیه‌ام به صدا در آورده است.آری؛ من حالم خوب نیست، بابت اینکه نتوانسته‌ام هیچ کاری کنم.به من بگو، این تقصیر من است؟ یعنی کم آورده‌ام؟ به خدا سعیم را می‌کنم، اما زندگی برایم سخت شده‌است، خیلی سخت.-زمزمه‌ای‌از‌عِمــٰآد