🌷آدینه ۶ شهریور ۱۴۰۵ 🌹درود گاهی چشم می پوشیم از عافیت و دل به دریا می زنیم. به توفانی که م

🌷آدینه ۶ شهریور ۱۴۰۵   🌹درود       گاهی چشم می پوشیم از عافیت و دل به دریا می زنیم. به توفانی که می دانیم ممکن است در موجهایش غرق شویم و راه به ساحل نبریم.می دانیم در چه انبوهی از خطر و مرزی بین مرگ و زندگی می افتیم اما انگار اگر این خطرها نباشد، زندگی، زندگی نیست.زمین و زمان می خواهد جلویمان را بگیرد و مانعی شود از ادامه راه اما دستی یا نیرویی، ترغیب مان می کند که این جنون و خطر را تجربه کنیم.گاهی این موج ها، نفسمان را می گیرد. گاه چنان غرقش می شویم که از پا می افتیم. اما می شود که از این توفان، پیروز و سربلند بیرون می آییم. و آن هنگام انگار آدم دیگری شده ایم و زندگی معنای دیگری می گیرد.باید بدانیم چه وقت و در چه حال به چه توفانی و چه موجی می زنیم. باید بدانیم آدم رفتن به دل این همه خطر و سختی و مصیبت هستیم؟ آدم تجربه‌هایی که با این چالش ها به دست می آید؟؟!باید بدانیم تابِ آن روی سخت و از پا افتادنش را داریم و بد از بدتر نمی شود حال و احوالمان و بعد دست به انتخاب بزنیم.در سایه روشن زندگی همیشه هنگامه هایی هست که آدم را به این موج و توفان ها می خواند. لحظه‌هایی هست که بایدریسک کنیم؛ چقدر توانش را داریم؟ چقدر خواهانش هستیم به هر قیمتی؟دریای زندگی هزاران خطر دارد اما هزاران دٔرٓ و مروارید نیز به همراهش هست.می خواهیم صیاد باشیم یا سیاح؟!! این پاسخ مهم هر شخص برای خودش است.بامدادتان در قلمرو تابش خورشیدآدینه تان سرشار ازشور وشوق وعشق و امید@mrn_20