﷽ ✨برای عمل به این آیه، از کجا شروع کنم؟ 🛤️🤔«أَلَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِن

﷽ ✨برای عمل به این آیه، از کجا شروع کنم؟ 🛤️🤔«أَلَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُمْ مِنْ آيَاتِهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ» 📖#لقمان_31این آیه، یقه‌ی آدمِ مغرور را می‌گیرد. تو خیال می‌کنی با پارو زدنِ خودت و به زورِ بازویت روی این دریای موّاجِ دنیا جلو می‌روی؟ قرآن می‌گوید این مرکبی که سوارش شده‌ای، با فوتِ لطفِ خداست که سینه‌ی موج‌ها را می‌شکافد. ماها سوار بر کشتیِ زندگی شده‌ایم، اما یادمان رفته ناخدا کیست و بادبان را چه کسی پر از باد کرده است. 🌊⛵اول اینکه یادت باشد بادبان را خدا باد می‌کند، پس به پاروی خودت غَرّه نشو. 🌬️🛶چون این آیه می‌گوید کشتی با نعمت و فضلِ خدا در دریا راه می‌رود. همانطور که ما خیلی وقت‌ها خیال می‌کنیم هوش، مدرک دانشگاهی، یا حسابِ بانکی‌مان است که دارد این سفینه زندگی را جلو می‌برد. نه رفیق! آب‌های زیر این کشتی و بادی که به بادبان می‌خورد، دستِ تو نیست. اگر یک لحظه لطفش را بردارد، همان دریایی که مرکبِ تاخت‌وتازت بود، می‌شود گردابِ هلاکتت. 🌪️پس:وقتی در کارت ترفیع گرفتی، یا گرهِ کورِ مالیِ زندگی‌ات با یک قراردادِ خوب باز شد، بادی به غبغب نینداز که «زرنگیِ خودم بود». 💼 بگو این نسیمِ لطفِ او بود که بادبانِ خالیِ من را هُل داد. 🌬️دوم اینکه؛ چشمِ عقلت را باز کن، هندسه‌ی نشانه‌ها را ببین. 👀🔭«لِيُرِيَكُمْ مِنْ آيَاتِهِ»؛ یعنی این دریا و کشتی، فقط یک تورِ تفریحی برای خوردن و خوابیدن نیست! این بالا و پایین شدنِ موج‌ها و ابتلاهای دنیا، پروژکتورهایی هستند که خدا روشن کرده تا قدرتِ او را ببینی. به جای اینکه فقط محوِ کف‌های روی آب بشوی، چشم بدوز به قطب‌نما. عقلت را به کار بینداز تا دستِ خدا را در تک‌تکِ اتفاقات لمس کنی. 🧭🧠پس:وقتی در زندگی با یک معجزه‌ی کوچک روبه‌رو می‌شوی، مثل خوب شدنِ تبِ تندِ بچه‌ات در نیمه‌شب، یا رفع شدنِ یک خطرِ تصادفِ وحشتناک در جاده، نگو «شانس آوردم» یا «عجب اتفاقی!». 🚘❌ این‌ها پیامک‌های بیدارباشِ خداست؛ نشانه‌ها را ببین و از کنارشان با چشمِ بسته رد نشو. 📱✅و سوم اینکه؛ زیرِ فشارِ طوفان لنگر بینداز، «صَبّار» باش. 🦷⚓«صَبّار» یعنی کسی که در اوجِ طوفان، لنگر می‌اندازد و از جا در نمی‌رود. دریای دنیا که همیشه آرام نیست؛ یک روز طوفانِ بیماری است، یک روز موجِ سنگینِ بی‌پولی و از دست دادن. و کسی که ریشه‌اش در خاکِ توکل محکم نباشد، با اولین موج از عرشه پرت می‌شود توی آب. صبر یعنی استفاده از ترمزِ عقل در دریای طوفانیِ احساسات و ترس‌ها. 🌊⚓پس:وقتی صاحب‌خانه جوابت کرد، یا در یک امتحانِ سخت و حیاتی شکست خوردی، کاسه‌کوزه‌ها را سر زمین و زمان و خدا نشکن. 🏠💔 لنگرِ صبوری بینداز، نفس عمیق بکش و به جای بی‌تابی، دنبالِ راهِ حل باش تا طوفان بخوابد. 🌬️و چهارم هم اینکه؛ نمک‌شناس باش و در آرامشِ دریا، «شَکور» باش. 🧂🤲شکور یعنی شکرگزاری که شکرش فقط لَق‌لَقه‌ی زبان نیست، بلکه در عملِ او پیداست. وقتی دریا آرام است و خورشید می‌تابد، نمک‌خوری نباش که نمکدان بشکنی! شکر یعنی از این مرکب و نعمتی که خدا به تو داده، در مسیرِ درست و برای رسیدن به مقصد استفاده کنی، نه برای بار زدنِ تعلقاتِ نفسانی و حرصِ دنیا! 🚢☀️پس:وقتی تنت سالم است و جیبت پر، شکرش فقط یک «الحمدلله» گفتنِ خشک‌وخالی بعد از غذا نیست. دستِ یک افتاده را بگیر، یا با ماشینت یک پیرمردِ خسته را تا مقصدی برسان. 🤝💸 این می‌شود شکرِ عملیِ آن کشتیِ امنی که خدا به تو داده است.