‍ در استان سرسبز مازندران، در شهرستان بابل، نامی بر تارک نیکوکاری نقش بسته است که یادگارش نسلی را در

‍ در استان سرسبز مازندران، در شهرستان بابل، نامی بر تارک نیکوکاری نقش بسته است که یادگارش نسلی را درمان می بخشد و امیدی جاودان می آفریند. مرحوم محمدصادق شفیع زاده، مردی از تبار مهربانی، با نگاهی ژرف به درد کودکانی که طعم بیماری را چشیده بودند، دست به کاری الهی زد.سال ۱۳۴۱، او با وقف زمینی به وسعت ده هزار متر مربع، بنای عشق را گذاشت. هفت هزار متر زیربنا، نه فقط دیوار و سقف، که پناهی شد برای فرشته هایی که برای سلامتی خود می جنگیدند. بیمارستان فوق تخصصی کودکان امیرکلا، که امروز با نام شفیع زاده شناخته میشود، در بهار سال ۱۳۴۲ درهای خود را به روی امید گشود و از آن روز تاکنون، پناهگاه خستگان و درمانگاه رنج دیدگان بوده است.اما این پایان راه نبود. این خیر نیک اندیش، زراعتش را نیز وقف این مسیر مقدس کرد. حاصل زحمت آن زمینهای زراعی، همچون قطره هایی در دریای بخشش، هر سال به بازسازی دیوارها و تأمین وسایل بیمارستان تبدیل میشود تا لبخند بر لب های معصومانه بماند و درد از تن کوچکشان بگریزد.مرحوم شفیع زاده رفت، اما راهش ماند؛ بیمارستانش ماند، موقوفاتش جاری شد، و صدها کودک که امروز شفا یافته اند، گواهی زنده بر عظمت روح این مرد بزرگ هستند. او به ما آموخت که نیکوکاری، فقط یک عمل نیست؛ یک راه است، راهی که هر قدمش تا ابد در زمین و زمان می درخشد. نامش بر سردر بیمارستان، بر لب های پزشکان، و در دل خانواده های بیشماری زنده خواهد ماند.آری، این بود زندگی مردی که پول را فانی دید و وقف را باقی.🇮🇷هفته وقف مبارک - شهریور ۱۴۰۵‌✴️ اداره سازمان‌های مردم نهاد و خیرین سلامت دانشگاه علوم پزشکی بابل @mubabol