#رمان_پدر #نویسنده_فاطمه‌سون‌آرا #قسمت دهم پدرم گفت عزیزم او پسر ما است اگر ما خواهشات اش را پوره نکنیم کی کند؟ من تا وقتی زنده هستم هر چی در توان داشته باشم برای فرزندانم انجام میدهم این وظیفه ای پدر است که پسرش را داماد بسازد فراموش کردی من نوزده سال…#رمان_پدر #نویسنده_فاطمه‌سون‌آرا #قسمت یازدهم ابوبکر چشم گفت و با گرفتن ظرفها از اطاق بیرون رفت مادرم از جایش بلند شد و پهلوی بهادر نشست دستی به موهای کم پشت اش کشید و گفت مبارک باشد شازیه جان حمل دارد بزودی پدر می شوی؟ چشمان بهادر برقی زد به سوی شازیه دید شازیه لبخندی زد بهادر با خوشحالی از جایش بلند شد نزدیک شازیه رفت دستانش را میان دستانی خودش گرفت و‌ گفت ان شاالله قدمش برای ما خیر باشد پدرم با خوشحالی آمین گفت و از جیب اش مقدار پول بیرون آورد و مصطفی داد و گفت فردا از نانوایی نان بخیر و میان فقرا توضیح کن الله خوشی ها ما را بیشتر بسازد همه آمین گفتند از آن روز به بعد همه خیلی مواظب شازیه بودیم و مادرم اجازه نمیداد شازیه دست به سیاه و سفید بزند نه ماه گذشت و فرزند اول برادرم که پسر بود به دنیا آمد پدرم اسم او را مبین گذاشت بعد از بدنیا آمدن مبین او شد نور چشم همه ای ما و همه همانند پروانه دور او می چرخیدیم و بخاطر وجود او هر لحظه شکرگذاری میکردم مبین یک و نیم ساله شد که شازیه به بار دوم حمل گرفت مادرم دوباره مثل بار قبل خیلی مواظب شازیه بود ماه سوم حاملگی شازیه شروع شده بود با او در حویلی نشسته بودیم مادرم با پتنوس چای نزد ما آمد پتنوس را از دستش گرفتم و پیاله ها را پر از چای کردم مادرم به شازیه دید و پرسید چی شده دخترم؟ چی فکر میکنی؟ شازیه به سوی مادرم دید لبخند مصنوعی روی لبانش جاری ساخت و جواب داد در مورد بهادر فکر میکنم مادر جان مادرم پرسید چی فکر میکنی دخترم؟ همه چیز خوب است؟ شازیه پیاله ای چایش را میان دستانش گرفت و گفت مادر جان این روزها بهادر رفتار عجیب دارد او خیلی کم با من حرف میزند احساس میکنم رفتارش با من سرد شده است مادرم لبخندی زد و گفت تو حامله هستی دخترم در این دوره زنها حساس میشوند تو هم همینگونه شدی شازیه معترض گفت نخیر مادر جان این بخاطر حساسیت من نیست احساس میکنم بهادر مشکلی دارد که به من نمی گوید مادرم با شنیدن حرفهای شازیه نگران شد و گفت تو مرا هم نگران ساختی شب وقتی خانه آمد همرایش حرف میزنم شازیه پیاله ای چای را روی زمین گذاشت دست مادرم را گرفت و گفت نخیر مادر جان اگر شما همرایش حرف بزنید بالای من قهر میشود شما همرایش حرف نزنید مادرم چند لحظه به شازیه دید بعد گفت درست است دخترم هر طور تو بگویی بعد به فکر فرو رفت شب همه دور سفره مصروف خوردن غذا بودیم که بهادر به شازیه گفت برو برایم نمک را بیاور شازیه خواست از جایش بلند شود که مادرم گفت دخترم تو غذایت را بخور من نمک را می آورم..ادامه دارد#لایک‌فراموش‌نشود