-جراحَتی سَیّارم، شکسته است دلممرا به حرف نگیرید... خسته است دلمدلِ مرا نَتِکانید هیچ بارش نیستکه می

-جراحَتی سَیّارم، شکسته است دلممرا به حرف نگیرید... خسته است دلمدلِ مرا نَتِکانید هیچ بارش نیستکه میلِ باختن و بُردنِ قُمارش نیستکه اعتماد ندارد  که بخت یارش نیستبغل کنید مرا ای گناه‌های بزرگ!بغل کنید مرا اشتباه‌های بزرگ!بغل کنید مرا گریه‌های بی‌شانه!بغل کنید مرا اشک‌های دُردانه!بغل کنید که دنیا دَنی‌تَر از این است‌‌بغل کنید که این کاکتوس، غمگین استمن از "نهایتِ شب" از هبوط آمده‌اماز آستانه‌ی صبر و سکوت آمده‌ام‌بدونِ مُعجزه برگشته‌ام، غَم است دلممرا به حرف نگیرید‌... مریم است دلم!من از  میان بلایای سخت آمده‌امکه دانه رفته‌ام امّا درخت آمده‌اماگر شناخته‌ام سَرپناه بودن رااگر کمی بلدم تکیه‌گاه بودن رااگر گریختم از جمع، گوشه‌گیر شدماگر که بیش‌تر از قبل، سَر به زیر شدمدرخت آمده‌ام... ایستاده در غَم‌هادلم پُر است، پُر از یادگارِ آدم‌هاهزار خاطره از زخمِ این و آن دارممرا به حرف نگیرید... داستان دارم...#یاسر_قنبرلو@MyDarkWorld