نیمه‌شب‌ها من می‌مانم با اتاق... شاید باید بنویسم من می‌مانم در اتاق اما نه، این اتاق جان دارد. پر ا

نیمه‌شب‌ها من می‌مانم با اتاق... شاید باید بنویسم من می‌مانم در اتاق اما نه، این اتاق جان دارد. پر از کتاب و کاغذ است، پر از رخت‌و لباس و قالی و خرت و پرت‌هایی که من بخشی از جانم را در آن‌ها حبس کرده‌ام و خودم مانده‌ام بی‌جان. نیمه‌شب من می‌مانم با دیوارهای…خیلی جالبه قبل از خواب یه چیزایی می‌نویسی بعد به اشتراکم میذاری بعد صبح پامیشی اینجوری‌ای که این چیه دیگه؟ انگار مثلا یکی دیگه بودی موقع نوشتن این جملات...