تموم بندرای این حوالی ، بغض تر دارن گمونوم همشون تو پادگانا ، یک پسر دارن تموم قایقا تو آتیش خمپاره ها سوختن نمی دونم صدا اومد یا اونا گوش کر دارن؟ما آتیش باره خمپاره توی خرما پزون داریمهنوز چندتا ازون نخلا، برامون مونده سردارنخداروشکر آهو پای رفتن مونده تو جونش بمیروم واسه ماهی ها نه پا دارن نه پردارنبرا حال دل ایرانمون،  ایقد  دعا کردوم گمون می کردوم اون وقتا، دعاهامون اثر دارن#معصومه_خورشیدیhttps://t.me/mypoems_mkhorshidi