یادداشتی کوتاه بر استرس و تاثیرات آن بر سیستم عصبی***************آیا خواب راحتی ندارید؟ زودرنج یا دم

یادداشتی کوتاه بر استرس و تاثیرات آن بر سیستم عصبی***************آیا خواب راحتی ندارید؟ زودرنج یا دمدمی شدید؟ چیزهای کوچک را فراموش می‌کنید؟ احساس می‌کنید توی مشکلات غرق شدید؟ناراحت نباشید، هممون یه موقع‌هایی اینجوری میشیم! شما احتمالا تحت فشار زیادی قرار گرفتیداسترس همیشه چیز بدی نیست!میتونه برای جمع کردن رگباری از انرژی یا برای تمرکز مفید باشهمثل وقتی که یه ورزش رقابتی انجام میدید یا باید برای مردم سخنرانی کنیداما وقتی که ادامه دار میشه، شب و روزمون به هم میریزه!در حقیقت باعث میشه ذهنیتتون عوض بشه،استرس مزمن، مثه بیش از حد کار کردن یا جرو بحث کردن توی خونهمیتونه روی اندازه،ساختار و روش عملکرد مغز اثر بذاره،و حتی به ژنهای شما برسهاسترس با چیزی به اسم ترشحات محوری غده هیپوتالاموس شروع میشه،فعل و انفعالات متوالی بین عذد درون ریز در مغز و کلیه که واکنشهای بدن شما رو در برابر استرس کنترل میکنن.وقتی مغز شما یک موقعیت پر استرس رو شناسایی میکنه، محور HPA شما فورا فعال میشه، و هورمونی به اسم کورتیزول رو آزاد میکنه، که بدن شما رو وادار به واکنش سریع میکنه.اما مقدار زیاد کورتیزول در زمان طولانی، باعث آسیب دیدن مغز میشه،برای مثال استرس مزمن باعث افزایش فعالیت و تعداد ارتباطات عصبی در بخش امیگدالیا، میشه که مرکز ترس در مغز شماسو هر چقدر که کوتیزول زیاد میشه، سیگنالهای الکتریکی مرتبط با یادگیری، خاطرات و کنترل استرس ضعیفتر میشن.همچنین هیپوکمپس فعالیت محور HPA رو مهار میکنه، پس وقتی که ضعیف میشه، توانایی شما در کنترل استرس نیز ضعیف میشهاگر چه این همه ی ماجرا نیست!کورتیزول واقعا میتونه باعث جمع شدن سایز مغز بشه!مقدار زیاد کورتیزول باعث کاهش ارتباطات سیناپسی بین نورونها و کوچک شدن قسمت جلویی کورتکس مغز میشه، قسمتی که رفتارهایی مثل تمرکز، تصمیم گیری، قضاوت و فعالیت های اجتماعی رو تنظیم میکنهو همچنین روی مقدار سلولهای جدیدی که در هیپوکمپس ساخته شدن تاثیر میذاره.معنیش اینه که استرس مزمن میتونه یادگیر و به یادآوردن چیزها رو برای شما سخت کنه، و همچنین مغز شما رو برای بیماریهای روانی جدی تری مثل افسردگی و سرانجام آلزایمر آماده کنه! استرس ممکنه حتی روی DNA شما تاثیر بذاره!تجربیات نشون میدن مقدار تعذیه موش مادری که نوزادش رو شیر میده، میتونیه توی چگونگی واکنش بچه به استرس در زندگی ایندش تاثیر گذار باشه! نوزادایی که توسط مادرانشون تغذیه شدن، کمتر نسبت به استرس حساس بودن،به دلیل اینکه مغز اونها گیرنده های کورتیزول بیشتری پرورش داده که به کوتیزولها میچسبن و واکنش استرس رو ضعیفتر میکنه.نوزادان مادران بی دقت، نتیجه ی برعکسی داشتن، و در زندگی نسبت به استرس بسیار حساس تر بودن.این موضوع بعنوان تغییرات اپی ژنتیک شناخته شده، به این معنی که ژنها بدون تغییر در کد ژنتیکیشون تحت تاثیر قرار میگیرن.و اگر مادرها عوض بشن این تغییرات میتونن برعکس بشن!اما یه نتیجه غافلیگر کننده وجود داره!تغییرات اپی ژنتیکی که از یک موش مادر ایجاد میشه به چندین نسل بعد از اون منتقل میشه. بعبارت دیگه نتایج این فعالیتها میتونن موروثی باشن.البته این همش خبر بدی نیست!روشهای بسیاری وجود داره که میشه تاثیراتی که کورتیزول در هنگام استرس روی مغز شما میذاره رو از بین برد.قوی ترین سلاح، ورزش و مدیتیشنه، که شامل تنفس عمیق، تمرکز روی محیط اطراف و مراقبه است. هر دوی این فعالیتها استرس شما رو کاهش میدن، سایز هیپوکمپس رو افزایش میدن، و در نتیجه حافظه ی شما رو بهتر میکنن.پس احساس نکنید که با مشکلات روزمره شکست داده شدید! پس روی استرستون کنترل پیدا کنید، قبل اینکه استرس شما رو کنترل کنه!منبع: The art of science