توضیحیادداشت زیر را پنج سال پیش نوشته‌ام و همان زمان در همین کانال منتشر شد؛ همچنین در مجلهٔ بخارا ن

توضیحیادداشت زیر را پنج سال پیش نوشته‌ام و همان زمان در همین کانال منتشر شد؛ همچنین در مجلهٔ بخارا نیز به چاپ رسید. نظر من دربارهٔ آقای شهرام ناظری امروز نیز همان است که پنج سال پیش نوشته بودم. انتقاد من به سخنِ اخیر ایشان، مطلقاً به معنای نادیده گرفتن یا دست‌کم گرفتن جایگاه والای هنری او در تحکیم وحدت ملی، گسترش زبان فارسی و ترویج هنر و اندیشهٔ مولانا نیست.دردآور آن است که کسانی، برخلاف همهٔ مستندات تاریخی، با انواع تمویه‌ها و ترفندها کوشیده‌اند و می‌کوشند مولانا را بیرون از جهان ایرانی و قلمرو فرهنگی زبان فارسی تعریف کنند. بیم آن می‌رود همین کسان، خدای ناکرده برای تقویت این باطل، به سخنان هنرمند برجسته و ایران‌دوست ما استناد کنند؛ سخنانی که اگرچه از سرِ خیرخواهی گفته شده، اما درست و دقیق نیست.﻿هفتادسالگی شهرام ناظریدر نگاه من شهرام ناظری فقط یک خوانندۀ خوب و ماهر و پراحساس نیست. فقط هنرمندی نیست که سالهاست صدایش را می‌شنوم و بعضی لحظاتم طعم و رنگ هنر او را دارد. فقط هنرمندی نیست که آلبوم درخشان آواز اساطیر را خوانده است. او فقط خوانندۀ قطعۀ شگفت «روسم» نیست. او فقط آوازخوانی نیست که به شاهنامۀ فردوسی توجّه فرهنگی کرده است. او فقط خوانندۀ آن‌همه تصنیف زیبا نیست. او فقط خوانندۀ  آلبوم‌های ماندنی یادگار دوست، شورانگیز، آتش در نیستان، سفر به دیگرسو و حیرانی نیست. چیزی بیشتر است.شهرام ناظری کرد است. به کرد بودنش می‌بالد و آثار کردی زیبایی اجرا کرده است. او عدّه‌ای از ما را که کردی نمی‌دانیم دوستار فرهنگ و هنر پرمایۀ کردی کرده است. با این‌همه ناظری خادم زبان فارسی و  وحدت ملّی است. او  عاشق ایران و فرهنگ ایران است. ناظری نمونه‌ای موفّق از تعامل خلّاق و درست میان فرهنگ ملّی و فرهنگ اقوام است. هم عاشق شاهنامۀ فردوسی است و هم شیفتۀ شاهنامۀ کردی. موسیقی او  و بخصوص موسیقی عرفانی او رنگ اقلیمش را هم دارد. موسیقی عرفانی او مبتذل نیست. ناظری اهل بدعت و بدایع است. روح تازه‌جویی دارد. از خطرکردن و رفتن به راه‌های نرفته  واهمه ندارد. او همدل و همدرد مردم است. دردهای مردم را می‌شناسد و به غم و شادی مردم احترام می‌گذارد. مرد را دردی اگر باشد خوش است.باز برای من که شیفتۀ مولانا جلال‌الدین هستم شهرام ناظری خواننده‌ای است که بیش از هر خوانندۀ دیگر به مولانا جلال‌الدین پرداخته است. صدای خود را در خدمت پراکندن و بلندآوازه‌تر کردن شعر و اندیشۀ مولانا قرار داده است. او یکی از مروجان برجستۀ مولانا در سدۀ اخیر است. در این زمینه آثار درخشانی آفریده است. به شعرهایی از مولانا توجه کرده که دیگران توجه نکرده بودند؛ چه در مثنوی‌خوانی و چه در غزلیات. برای برخی از اشعار مولانا به شیوۀ نوآیینی آواز و تصنیف خوانده است. این بدعت‌هایش عمدتاْ برخاسته از کوششی است که برای رهیافت به جهان شعر و شخصیت مولانا دارد. به گمانم موفق شده در برخی آثارش روح کلام مولانا را تا حدّی انتقال دهد. ناظری ناب‌ترین لحظات هنرش را به نام و یاد خداوندگار ما گره زده است. صدای شهرام ناظری را دوست دارم. هنرش را دوست دارم. کارنامۀ پربارش را ستایش می‌کنم. هنرمندان با شاهکارهای‌شان داوری می‌شوند و بر صحیفۀ روزگار می‌مانند و او شاهکار کم ندارد. مردم آثار فراوانی از او را به خاطر دارند. شهرام ناظری ماندنی است. اوجیات هنرش تاریخ مصرف ندارد. اوجیات هنرش به اصیل‌ترین و انسانی‌ترین سرچشمه‌های ادب و عرفان و فرهنگ ایران پیوند خورده است.https://t.me/n00re30yah