#شعرخوانی| شگفتی در پنج پرده |> هزار پرسشِ بی‌پاسخ است هر زخمت> مجتبی احمدی•یک.زمین به وسعتِ هفت‌آس

#شعرخوانی| شگفتی در پنج پرده |> هزار پرسشِ بی‌پاسخ است هر زخمت> مجتبی احمدی•یک.زمین به وسعتِ هفت‌آسمان، شگفت‌آورزمان، دُرست شبیه مکان، شگفت‌آورهنوز می‌رود این راه، سوی کرب‌وبلاو باز می‌رسد آن کاروان، شگفت‌آورغبارِ دشمنیِ دشمنان، ملال‌انگیزنسیمِ دوستیِ دوستان، شگفت‌آورچه قصه‌ای‌ست؛ زنان کوه، مردها دریاچه ساحتی‌ست که پیر و جوان، شگفت‌آورچه منظری‌ست که هر سمتِ آن پُر از عشق استچه منبری‌ست که شرح و بیان، شگفت‌آورچه روضه‌ای‌‌ست که آید از آب‌ها شیونچه نوحه‌ای‌ست که آه و فغان، شگفت‌آور(چه مستی است ندانم، که رو به ما آورد)سلام ساقی ما! مهربان! شگفت‌آور!ندیده ماهی از این دست، پیش از این خورشیدپس از تو نیست چنین آسمان، شگفت‌آور...(هر آن‌که جانبِ اهل وفا نگه داردخداش در همه‌حال از بلا نگه دارد)دو.و ایستاد امام آن‌چنان که پیغمبرو گفته‌اند که گفت آن‌چنان شگفت‌آورکه ترس، همهمۀ صنفِ دین‌فروشان شد- چه خطبه‌ای‌ست که هر حرفِ آن، شگفت‌آور؟!بگو به طبل؛ بکوبد به سر، که می‌گویندعلی‌ست این‌که گشوده زبان، شگفت‌آورو خیمه‌خیمۀ این کاروان، «علی» داردهمان بزرگ، همان حق، همان شگفت‌آور(غلامِ نرگسِ مستِ تو تاج‌دارانندخرابِ بادۀ لعلِ تو هوشیارانند)سه.سلام، ای نفست نور! آبروی زمین!سلام، ای شده با تو جهان، شگفت‌آور!تو کیستی که چه تن‌ها، فروتنانه، دلیرسپرده‌اند به پای تو جان، شگفت‌آورهزار پرسشِ بی‌پاسخ است هر زخمتبپرس تا شود این امتحان، شگفت‌آورنه موج بود و نه طوفان؛ صدا صدای تو بودکه از گَلوت چنین شد روان، شگفت‌آور:بگو به آب؛ دو رکعت به خاک می‌افتیمبگو به باد؛ بگوید اذان، شگفت‌آوربگو به تیر؛ ببارد، بهار خواهد شدبگو روان شود از هر کمان، شگفت‌آوربگو به نیزه؛ مهیای آن سفر باشدکنار هم‌سفری بی‌گمان شگفت‌آوربگو به خیمه؛ گلستان شود، که سر زده‌اندشکوفه‌های من از هر کران، شگفت‌آوربگو به شمر؛ بیاید، که سخت دل‌تنگمسنان بیاورد اينك سنان، شگفت‌آور(چو برشکست صبا زلفِ عنبرافشانشبه هر شکسته که پیوست، تازه شد جانش)چهار.غروب، سفرۀ سورِ شکم‌پرستان شدکه خونِ پاکِ تو گُسترد خوان، شگفت‌آورهزار چشم به‌دنبالِ پیکرت می‌گشتبه نیزه رفت سرت ناگهان، شگفت‌آورنه باد بود و نه باران، صدا صدای تو بودهمان صدای رسا، جاودان، شگفت‌آورخوشا تلاوت و تفسیرِ توأمان بر نیسر و زبان تو شد هم‌زمان شگفت‌آوربه روی نیزه، سرت آیتی است ای قرآن!اگرچه سنگ ببارد؛ بخوان شگفت‌آور!(سرِ ارادتِ ما وآستانِ حضرتِ دوستکه هرچه بر سرِ ما می‌رود، ارادت اوست)پنج....•(بیت‌های میان پرانتز، از حافظ‌اند.)#عاشورا #محرم#امام_حسین (علیه‌السلام)• @NaaKhaaNaa