من قوے تر از آنے به نظر مے رسیدمڪه نگرانم شوند و مغرورتر از آنے ڪه مراقبم باشند و هیچڪس نفهمید ڪه چق

من قوے تر از آنے به نظر مے رسیدمڪه نگرانم شوند و مغرورتر از آنے ڪه مراقبم باشند و هیچڪس نفهمید ڪه چقدر دلم میخواست گاهے خودم را پشتِ اقتدار ڪسے پنهان ڪنم و ضعیف ترینِ ڪسے باشم و پناهنده ے ناگزیرِ آغوشے ..ڪه ڪسے نگرانم باشد و دلے براے بیقرارے ام بلرزد آدمے گاهے چه محتاج مے شود به واژه اے حرفے ؛ نگاهے .. به صداے لرزانے ڪه از انحناے حنجره و از هیاهوے قلب عاشقے با اضطراب ؛ بیرون بریزد و بگوید : نگرانت بودم جانِ دلم ؛ خوبے ؟!آدمی چه بے اندازه محتاج مے شود گاهے ..!!#- عسل