‌‌ازدواج کنی، پشیمان می‌شوی؛ ازدواج نکنی هم پشیمان می‌شوی. خواه ازدواج کنی، خواه نکنی، در هر دو حال پشیمان خواهی شد؛ یا ازدواج می‌کنی، یا ازدواج نمی‌کنی، به‌هرحال پشیمان خواهی شد. به حماقت‌های جهان بخندی، پشیمان می‌شوی؛ بر آن‌ها بگریی هم پشیمان خواهی شد. یا به حماقت‌های جهان می‌خندی و یا بر آن‌ها می‌گریی، در هر دو حال پشیمان خواهی شد. به زن جوان اعتماد کنی پشیمان می‌شوی، به او اعتماد نکنی هم پشیمان می‌شوی. خواه اعتماد کنی، خواه اعتماد نکنی، به هر حال پشیمان خواهی شد. این، آقایان، عصاره تمامی حکمتِ زندگی است. فقط در لحظه‌هایی منفرد نیست که من همه‌چیز را، به قول اسپینوزا، در هوای ابدیت‌ می‌نگرم. من پیوسته و در همه حال در هوای ابدیتم. خیلی‌ها گمان می‌کنند وقتی در هوای ابدیت قرار می‌گیرند که پس از انجام این یا آن کار، این ضدها را با هم متحد سازند، یا حد وسط آن‌ها را بگیرند. ولی این نشانه بدفهمی ایشان است.کیرکگور، یا این یا آن، ترجمه‌ی نجفی‌@nabayad_mikhandimتوضیح: متن از ابتدای کتابِ "یا این یا آن" است که به بحرانی اگزیستانسیالیستی اشاره داره: باید انتخاب کنی، اما با هر انتخابی، چیزهایی رو از دست می‌دی و سایه‌ی اون چیزها که از دست دادی، همیشه بر سرِ توست و همیشه در نوعی اضطراب و فقدانی و غیره.‌‌