وقتی حقیقت عریان می‌شود، دوست و دشمن بازنشستگان مشخص می‌شوندیکی از مهم‌ترین اقداماتی که سالاری برای کاهش هزینه‌های اداره سازمان تأمین اجتماعی دنبال کرد، ادغام شعب بیمه‌ای بود. با گسترش خدمات غیرحضوری و توسعه بسترهای الکترونیک، بخش قابل توجهی از امور بیمه‌ای امروز بدون مراجعه حضوری قابل انجام است و طبیعتاً می‌توان با بازنگری در ساختارهای سنتی، هزینه‌های اداره سازمان را کاهش داد.این سیاست نه یک انتخاب سلیقه‌ای، بلکه ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برای چابک‌سازی سازمان، افزایش شفافیت و هدایت منابع بیشتر به سمت بهبود معیشت بازنشستگان و ارتقای خدمات درمانی است.با این حال، اخبار رسیده از برخی شهرستان‌ها حاکی از آن است که بعضی جریان‌های سیاسی با تمام توان در برابر این اصلاحات مقاومت کرده‌اند. اصلاحاتی که در بسیاری از کشورهای دنیا با هدف کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری انجام می‌شود، گاهی در اینجا قربانی ملاحظات کوتاه‌مدت سیاسی، کسب محبوبیت محلی یا ثبت یک اقدام در کارنامه برخی افراد می‌شود.واقعیت این است که اگر نظام تصمیم‌گیری کشور، به‌ویژه در حوزه انتخابات، از ساختار فردمحور به سمت سازوکارهای برنامه‌محور و حزبی حرکت نکند، اداره کشور روزبه‌روز دشوارتر خواهد شد.نماینده‌ای که باید برای ارتقای سلامت جامعه برنامه‌ریزی کند، نباید نقش مدیر اجرایی محلی برای راه‌اندازی دستگاه‌های پزشکی و مراکز درمانی را بر عهده بگیرد؛ همان‌طور که نماینده‌ای که باید دغدغه معیشت میلیون‌ها بازنشسته را داشته باشد، نباید انرژی خود را صرف توسعه ساختارهای موازی و گسترش شعب و مراکز غیرضروری کند.تجربه نشان داده است که بخش مهمی از ناکارآمدی‌ها نه از نبود منابع، بلکه از تصمیم‌های کوتاه‌مدت و مداخلات غیرکارشناسی ناشی می‌شود. گاهی اقداماتی که با عنوان «خدمت» انجام می‌شوند، در عمل هزینه‌هایی به کشور تحمیل می‌کنند که نتیجه آن افزایش نارضایتی عمومی و تضعیف اعتماد اجتماعی است.آرام و بی‌صدا؛ به نام خدمت، اما به کام ناکارآمدی.مهدی اسفندیارکانال «نه به عوام‌فریبی»@nabeavamfaribi