🔹جناب آقای دکتر پزشکیان؛ رئیس‌جمهور محترمگاهی در اداره یک کشور، مسئله بر سر یک ملک، یک واگذاری یا ی

🔹جناب آقای دکتر پزشکیان؛ رئیس‌جمهور محترمگاهی در اداره یک کشور، مسئله بر سر یک ملک، یک واگذاری یا یک تصمیم اداری نیست؛ مسئله بر سر چیزی بسیار بزرگ‌تر است: مرز میان «امانت» و «تصرف».دارایی‌های سازمان تأمین اجتماعی، حاصل سال‌ها پرداخت حق‌بیمه میلیون‌ها انسان است؛ کارگرانی که بخشی از دستمزد خود را نه برای امروز، بلکه برای روز مبادا و آینده خود به این صندوق سپرده‌اند. پشت هر قطعه زمین و هر ساختمان، بخشی از حق نسلی از بیمه‌شدگان قرار دارد.جناب آقای رئیس‌جمهور؛شاید امروز بتوان برای یک واگذاری، ده‌ها توجیه اداری و اقتصادی نوشت؛ اما تاریخ با توجیهات اداری داوری نمی‌کند.تاریخ خواهد پرسید: وقتی دارایی‌های صاحبان حق در معرض تصمیمی مناقشه‌برانگیز قرار گرفت، چه کسی ایستاد و پرسید: «آیا این واقعاً به مصلحت صاحبان این اموال است؟»تماس‌ها، پیام‌ها، اعتراض‌ها و دعوت‌ها برای گفت‌وگو و پاسخ‌گویی با آقای میدری، وزیر محترم تعاون، کار و رفاه اجتماعی، متأسفانه بی‌پاسخ مانده است. در موضوعی که مستقیماً با حقوق میلیون‌ها بیمه‌شده و بازنشسته ارتباط دارد، این سکوت نمی‌تواند امری عادی تلقی شود.از سوی دیگر، ارکان قانونی و شرکای اجتماعی سازمان تأمین اجتماعی نیز در این فرآیند نادیده گرفته شده‌اند؛ و این همان نقطه‌ای است که نگرانی از یک تصمیم اقتصادی، به نگرانی درباره شیوه حکمرانی در بزرگ‌ترین نهاد اجتماعی کشور تبدیل می‌شود.آقای رئیس‌جمهور؛آنچه امروز در تأمین اجتماعی می‌بینیم، برای بسیاری از ما تداعی‌کننده بازگشت به همان الگوی مدیریتی سال‌هایی است که تصمیم‌ها در اتاق‌های بسته گرفته می‌شد، ارکان و ذی‌نفعان کنار گذاشته می‌شدند و مردم غالباً زمانی از تصمیم باخبر می‌شدند که دیگر راه بازگشتی وجود نداشت؛ گویی امورات دوباره به همان دوره‌ای برگشته که قرار بود از آن عبور کرده باشیم.این سخن را از سر خصومت با شخص یا دولت شما نمی‌گوییم؛ اتفاقاً از سر احترام به جایگاه رئیس‌جمهوری است که خود را متعهد به شنیدن صدای مردم می‌داند.ما محدودیت‌های یک رئیس‌جمهور را می‌فهمیم. می‌دانیم که هر تصمیمی در کشور مستقیماً در اختیار شخص رئیس‌جمهور نیست و ساختارهای متعدد قانونی و اجرایی وجود دارند.اما اینجا، صریح و محترمانه، برای خود حق مطالبه ورود شما را قائلیم.زیرا وقتی پای اموال میلیون‌ها بیمه‌شده در میان است، وقتی گفت‌وگو با مسئول مستقیم به نتیجه نمی‌رسد، وقتی ارکان سازمان نادیده گرفته می‌شوند و وقتی نگرانی از شکل‌گیری یک تصمیم برگشت‌ناپذیر وجود دارد، دیگر نمی‌توان گفت «این موضوع در حیطه فلان دستگاه است و رئیس‌جمهور دخالت نمی‌کند.»گاهی عدم ورود، خود یک تصمیم است.و مسئولیت رئیس‌جمهور فقط در قبال تصمیم‌هایی نیست که شخصاً گرفته است؛ در قبال آنچه در دولت او رخ می‌دهد و می‌تواند اعتماد عمومی را خدشه‌دار کند نیز مسئولیت دارد.تأمین اجتماعی فقط یک سازمان نیست؛ یکی از ستون‌های اعتماد اجتماعی در کشور است. اگر بیمه‌شده احساس کند آنچه طی ده‌ها سال از سفره خانواده‌اش کنار گذاشته، می‌تواند بدون شنیدن صدای او و بدون تضمین روشن منافعش در معرض واگذاری قرار گیرد، مسئله دیگر یک معامله اقتصادی نیست؛ مسئله، فرسایش اعتماد اجتماعی است.و اگر اعتماد فرسوده شود، بازسازی آن بسیار دشوارتر از توقف یک واگذاری است.جناب آقای پزشکیان؛شاید بزرگ‌ترین میراث یک رئیس‌جمهور، تعداد مصوبات و پروژه‌هایی که در دوران او اجرا شده نباشد؛ بلکه تصمیم‌هایی باشد که در بزنگاه‌های حساس، ایستاد و گفت: «این حق مردم است؛ درباره آن بدون مردم تصمیم نگیرید.»این یکی از همان بزنگاه‌هاست.از شما نمی‌خواهیم مدیران را برکنار کنید، پیشاپیش کسی را محکوم کنید یا در یک فرآیند تخصصی دخالت غیرقانونی داشته باشید.فقط می‌خواهیم چراغ را روشن کنید.دستور دهید فرآیند واگذاری‌ها متوقف و اصل موضوع، ضرورت واگذاری، شیوه قیمت‌گذاری، ذی‌نفعان، مبنای قانونی تصمیم و آثار آن بر حقوق بیمه‌شدگان، در یک فرآیند شفاف و قابل نظارت بررسی شود و صدای نمایندگان واقعی بیمه‌شدگان شنیده شود.زیرا هنوز می‌توان جلوی یک تصمیم را گرفت؛فردا شاید تنها چیزی که باقی بماند، توضیح دادن درباره چراییِ آن باشد.و آن روز، سؤال فقط این نخواهد بود که چه کسی این تصمیم را گرفت؟سؤال بزرگ‌تر این خواهد بود که:وقتی امکان جلوگیری از آن وجود داشت، چه کسانی دیدند و سکوت کردند؟جناب آقای رئیس‌جمهور؛این نامه را نه برای ایجاد تقابل، که برای جلوگیری از یک تقابل بزرگ‌تر می‌نویسیم؛ تقابل میان مردم و ساختاری که باید پناهگاه آنان باشد.اموال بیمه‌شدگان را مال بی‌صاحب ندانیم.این اموال، امانت مردم است؛ و امانت، هم در برابر قانون مسئولیت می‌آورد، هم در برابر وجدان، و برای کسانی که به حساب آخرت و پاسخ‌گویی در برابر خداوند باور دارند، در برابر خدا.هنوز فرصت برای تصمیم درست باقی است.مهدی اسفندیار کانال "نه به عوام فریبی"@nabeavamfaribi