آقای محمدی مراقب سلاطین تعارض منافع و دوقلوهای افسانه ای باشید....اصلاح نظام پرداخت یا تولید یک بحر

آقای محمدی مراقب سلاطین تعارض منافع و دوقلوهای افسانه ای باشید....اصلاح نظام پرداخت یا تولید یک بحران جدید؟ظاهراً قرار است در شرایطی که اقتصاد کشور با تورم بالا، تحریم، بی‌ثباتی قیمت‌ها، ناترازی منابع بیمه‌ها، تأخیر در پرداخت مطالبات بیمارستان‌ها و مشکلات جدی زیرساختی دست‌وپنجه نرم می‌کند، یک‌باره سراغ drg در یکی از بیمارستان ها برویم؛ انگار فقط کافی است یک نرم‌افزار نصب کنیم، چند کد تعریف کنیم و بگوییم از فردا بیمارستان‌ها بر اساس «گروه‌های تشخیصی» پول می‌گیرند!اما یک واقعیت را نباید فراموش کرد:drg یک نرم‌افزار نیست؛ یک انقلاب در نظام پرداخت سلامت است. و زمانی می‌تواند درست کار کند که اطلاعات بیمارستانی دقیق، کدگذاری استاندارد، پرونده الکترونیک قابل اعتماد، سیستم هزینه‌یابی واقعی، نیروی انسانی آموزش‌دیده، قواعد حقوقی روشن، بیمه‌گر توانمند، نظام نظارت مستقل و مهم‌تر از همه، ثبات اقتصادی و قابلیت پیش‌بینی قیمت‌ها وجود داشته باشد.اگر اینها نباشد، drg می‌تواند به جای اصلاح نظام پرداخت، تبدیل شود به کارخانه تولید اختلاف، کسری، اعتراض، تقلب در کدگذاری، کاهش کیفیت و انتقال ریسک مالی به بیمارستان.این حرف، مخالفت سیاسی یا سلیقه شخصی نیست.یک مطالعه درباره چالش‌های اجرای دی‌آر‌جی در خود ایران، عدم یکپارچگی دی‌آر‌جی با سیستم اطلاعات بیمارستانی را یکی از مهم‌ترین موانع دانسته و در کنار آن از تغییرات مکرر مدیریتی، کمبود نیروی آموزش‌دیده، ضعف پشتوانه حقوقی و خطر کاهش کیفیت درمان به‌دلیل ترخیص زودهنگام نام برده است.تجربه کشورهای با درآمد پایین و متوسط نیز یک پیام روشن دارد:دی‌آر‌جی را نمی‌توان با بخشنامه اجرا کرد؛ باید زیرساخت آن را ساخت.در بسیاری از این کشورها، مسیر اجرا با پایلوت، اصلاح نظام کدگذاری، آموزش نیروها، ایجاد سیستم‌های اطلاعاتی و اصلاح تدریجی مدل پرداخت آغاز شده است.در آفریقای جنوبی، برای نمونه، ارزیابی آمادگی بیمارستان‌های دولتی نشان داد که کدگذاری تشخیص‌ها در سطح بسیار پایینی قرار دارد و سیستم اطلاعاتی موجود هنوز برای پشتیبانی کافی از پرداخت و مدیریت منابع آماده نیست.در اندونزی نیز تجربه نظام پرداخت گروهی نشان داد که کیفیت مستندسازی و کدگذاری می‌تواند مستقیماً روی مبلغ دریافتی بیمارستان اثر بگذارد.حتی گرجستان نیز اجرای دی‌آر‌جی را به‌عنوان یک اقدام منفرد انجام نداد؛ این اصلاح در کنار مجموعه‌ای از اصلاحات مالی، دارویی و بیمه‌ای و با حمایت فنی سازمان‌های بین‌المللی انجام شد.حالا سؤال درباره ایران ساده است:آیا واقعاً پیش‌نیازهای اجرای دی‌آر‌جی را داریم؟هزینه واقعی هر گروه تشخیصی چگونه محاسبه شده است؟نرخ پایه پرداخت چگونه و با چه فرمولی با تورم و شوک‌های ارزی تعدیل خواهد شد؟اگر قیمت دارو و تجهیزات طی چند ماه ۵۰ یا ۱۰۰ درصد افزایش پیدا کرد، بیمارستان چه خواهد کرد؟برای بیمارستان‌های آموزشی، فوق‌تخصصی و ارجاعی چه تعدیلی در نظر گرفته شده است؟برای بیماران بسیار پرهزینه چه می‌کنیم؟چه کسی جلوی دستکاری کدها برای افزایش دریافتی را خواهد گرفت؟چه تعداد کدگذار حرفه‌ای آموزش دیده‌اند؟چند بیمارستان، سامانه اطلاعات بیمارستانی یکپارچه و قابل اعتماد دارند؟نظام ممیزی و اعتراض چگونه طراحی شده است؟و مهم‌تر از همه:بیمه‌ها با چه منابعی و در چه زمانی مطالبات بیمارستان‌ها را پرداخت خواهند کرد؟این سؤال‌ها تزئینی نیستند؛ ستون‌های اصلی دی‌آر‌جی هستند.در اقتصادی با تورم بسیار بالا، اگر نرخ پایه پرداخت به‌موقع و بر اساس هزینه واقعی سلامت تعدیل نشود، دی‌آر‌جی می‌تواند به جای اصلاح پرداخت، ریسک ورشکستگی را به بیمارستان منتقل کند.بیمارستانی که هزینه واقعی درمانش از مبلغ پرداختی بیشتر شده، در نهایت مجبور است هزینه را از جایی کم کند:از نیروی انسانی؛از تجهیزات؛از مصرف دارو و ملزومات؛از طول بستری؛یا حتی از کیفیت خدمات.و اینجاست که یک اصلاح مالی می‌تواند به یک بحران کیفیت درمان تبدیل شود.بنابراین مسئله این نیست که:«دی‌آر‌جی خوب است یا بد؟»دی‌آر‌جی در بسیاری از نظام‌های سلامت، ابزار مهمی برای اصلاح پرداخت است.مسئله این است که:آیا ایران امروز برای اجرای آن آماده است؟اگر پاسخ مثبت است، پیش‌نیازها را روی میز بگذارید.داده‌ها را نشان دهید.مدل هزینه‌یابی را منتشر کنید.وزن‌های گروه‌های تشخیصی را توضیح دهید.فرمول تعدیل نرخ پایه را اعلام کنید.تعداد کدگذاران آموزش‌دیده را اعلام کنید.و مهم‌تر از همه، نتایج یک پایلوت واقعی و قابل ارزیابی را ارائه کنید.دی‌آر‌جی باید ابتدا در مقیاس محدود اجرا شود، خطاهایش آشکار شود، مدل اصلاح شود و بعد توسعه پیدا کند.درمان نظام پرداخت، با تغییر اسم پرداخت آغاز نمی‌شود؛ با اصلاح زیرساختی آغاز می‌شود که پرداخت بر اساس آن انجام خواهد شد.اگر زیرساخت آماده نیست، اجرای سراسری دی‌آر‌جی اصلاحات نیست؛انتقال یک ریسک بزرگ به کل نظام سلامت است.پ.نوشت:جناب آقای محمدی مراقب باشید ،سلاطین تعارض منافع بخاطر یک طرح گرانقیمت پژوهشی و .... در این وانفسای اقتصادی برای تامین جیب خود ، تامین اجتماعی را دچار مشکل نکنتد‌. پشت نقاب علم ممکن است خیانت و دزدی و چپاول هم باشد ، ّبه آبروی خودتان و حیثیت حرفه ای بیاندیشید. با سپاس مهدی اسفندیار کانال "نه به عوام فریبی"https://t.me/nabeavamfaribi/7086