*عرفان* ذوالنّون گوید:«هر که خدای را یاد کند، یادکردنی بر حقیقت، همه چیزها فراموش کند اندر جنبِ ذکرِ خدای»تذکرةالاؤلیا نزد عرفا، طاعتی که به قصدِ نعمت باشد (و نه قربت)، سخت ناپسند است. چه نعمتِ این جهان و چه سرای دیگر. #حافظ فرمود:تو بندگی چو گدایان به شرطِ مزد مکنکه دوست، خود روشِ بنده‌پروری داند... و #سعدی در بوستان می‌فرماید:گر از دوست، چشمت بر احسانِ اوستتو در بندِ خویشی، نه در بندِ دوست!و همین مضمون، وقتی در قالب غزل بیان می‌شود، ابیاتی از این دست شکل می‌گیرد:گر مخیّر بکنندم به قیامت که چه خواهیدوست، ما را و همه نعمتِ فردوس، شما را @Nabz_e_shear