✅ شاهان‌بی‌تاج‌وتخت✍ سرمقاله #غلامرضا_نوری‌علا در شماره ۲۲۰۶ روزنامه #نقدحال پنهان نمي‌كنم در بين مد

✅ شاهان‌بی‌تاج‌وتخت✍ سرمقاله #غلامرضا_نوری‌علا در شماره ۲۲۰۶ روزنامه #نقدحال پنهان نمي‌كنم در بين مديران گذشته و حال كشور، معدودي را به‌عنوان مدير مي‌شناسم و پذيرفته‌ام كه اين معدود از تعداد انگشتان يك‌دست تجاوز نمي‌كند. البته مي‌پذيرم لابد مديران لايق و شايسته‌اي هستند كه بنده نمي‌شناسم اما همچنان كه مشك خود بويد لابد مديران لايق، نامبردار بودند. معتقدم تعداد كساني كه در رده‌هاي بالاي مسووليت، شايسته‌ي عنوان »مدير« هستند به‌شدت اندك‌اند و شايد به‌تعداد انگشتان دو دست باشند. كساني هستند كه به نيكي اشتهار دارند اما چون نيك بنگري مصائب‌ها خواهيد ديد. مثلا هستند كساني كه يكي از شهرداران گذشته را مدير صالحي مي‌دانند اما همين مدير صالح هنگام تعريض معبري براي ارتباط خيابان دارايي با چهارراه‌مويد، شاهكاري خلق كرد و پهناي ورودي از چهارراه مويد را چنان فراخ گرفت كه ميراث پدري را بتوان تبديل به ساختمان پزشكان كرد. به‌نظرم همين يك‌فقره براي سياهي پرونده در دنيا و آخرت كافي است. نمونه‌ي دوم حيرت‌انگيزتر است. پيمانكار مسكن‌وشهرسازي كه مجتمعي در يكي از نقاط خوش‌آتيه‌ي شهر ساخته، تعداد متنابهي از واحدها را به اقوام و آشنايان دور و نزديك حتي مهاجر، واگذار كرده است. آنچنان‌كه تعداد مستاجران آن مجتمع چندين برابر ساكنان مالك هستند. آيا اين پيمانكار و آن شهردار مي‌توانند ادعاي شرافت و پاك‌دستي داشته باشند؟ نمونه‌هاي كلان‌تر اغلب اعضاي هيات‌مديره‌ي تشكل‌هاي سياسي و صنفي‌اند همان‌ها كه با ديكتاتوري در روز روشن و دمكراسي‌ستيزي شبانه‌روزي تلاش مي‌كنند تا پايان عمر، عضو اصلي و غيرقابل تغيير هيات‌مديره بمانند و سلطنت كنند. اين پادشاهان تشكل‌هاي صنفي يا سياسي مادام‌العمر، در آن تشكل‌ها حكومت مي‌كنند. از تعاوني‌هاي مسكن تا بسياري از اتحاديه‌هاي كارگري و سنديكاها، فدراسيون‌ها و هيات‌هاي ورزشي به‌عنوان نمونه‌ها و مصاديق غيرقابل انكار مي‌توان ياد كرد. اين آش آن‌چنان شور است كه خانه‌ي مطبوعات را منحل كردند تا كسي غير خودشان به آن قله‌ي رفيع خدمتگزاري به اهالي رسانه صعود نكند! حيرت و افسوس آنجاست كه اغلب اين شاهان بي‌تاج‌وتخت ادعاي دين‌داري، دمكراسي، مردم‌سالاري و خدمت به ملت را دارند اما تا پاي مرگ يا انحلال تشكل، حاضر نيستند، بپذيرند كه قانون اساسي كشور براي رياست‌جمهوري سقف سال و دوره گذاشته است. اما اين زبل‌خان‌ها در بازي‌هاي نمايشي نخ‌نما، مجامع‌عمومي را با دوستان و رفقا برگزار مي‌نمايند و با لطائف‌الحيل نماينده‌ي ناظر بر انتخابات را راضي به زدن مهر تاييد مي‌نمايند. در حقيقت، تقليل‌گرايي و ابتذال چنان در تاروپود اين تشكل‌ها ريشه دوانيده كه از انتخابات، امري كاريكاتوري به‌جا مانده است.@naghdehall