چه عاجزانه کوفتم بر درهای حماقتِ خویش و زمان مرا به تنگ آورد که کیست آن منِ عصیان زده؟ چه بیهوده بر شناختِ خود تمسخر ورزیدم مبادا دیگرانمرا دیوانه پندارند که دیوانگیسرچشمه ی شعور بود و من نمی دانستمچه دیر یافتم که زندگی حضور نیاز می کند، نه دلبستگی...! زمان صدای هق هقِ کسی را نمی شِنَوَدمجال می خواهم که بر کمال اشاره کنم ولی به اتمام رسیده است من✍️#محسن_محمودنیا🌺🍃 @NaghdOpand