.🧠 دوستان عزیز، توی این دوره ما به هیچ عنوان تکنیک‌های روابط رو یاد نمی‌دیم. این رو می‌گم چون بعضی از عزیزان دقیقاً همین سؤال رو دارن.📌 خیلی از دوره‌ها تکنیک آموزش می‌دن؛ مثلاً اینکه برای شروع صحبت چی بگی، چطور گفت‌وگو رو ادامه بدی یا اگر کسی رو برای مدت کوتاهی، مثلاً توی آسانسور، دیدی و ازش خوشت اومد، چطور در همون زمان کوتاه روش تأثیر بذاری.🔍 ما وارد این چیزها نمی‌شیم. تمرکز ما روی ذهنیت و باورهاست؛ اینکه چه باورهایی باعث می‌شن نتونیم روابط خوبی رو تجربه کنیم و چطور می‌تونیم اون باورها رو تغییر بدیم.🚧 بعضی آدم‌ها رو می‌بینید که از هر نظر آدم‌های خوبی هستن، ولی نمی‌تونن یک رابطه خوب رو تجربه کنن. چون باورهاشون جلوی رابطه رو می‌گیرن و ته ذهنشون خودشون رو لایق یک رابطه خوب نمی‌دونن.📱 حتی وقتی یک رابطه خوب هم براشون پیش میاد، راحت نیستن. مثلاً گوشی‌شون رو نگاه می‌کنن و می‌بینن طرف مقابل یک تماس بی‌پاسخ داشته؛ سریع می‌گن: «وای، نکنه از دستم ناراحت شده؟»😟 چون خوب رفتار کردن طرف مقابل براشون طبیعی نیست. فکر می‌کنن این اتفاق خیلی استثناییه و هر لحظه ممکنه همه‌چیز خراب بشه.❤️‍🩹 برای همین ممکنه ببینید بعضی‌ها برای نگه‌داشتن یک رابطه، کارهای خیلی عجیب و غریبی انجام می‌دن. من اصلاً با این مخالف نیستم که آدم‌ها یک نفر رو خیلی دوست داشته باشن؛ با این مخالفم که خودشون رو دوست نداشته باشن.💔 مسئله اینجاست که آدم واقعاً از روی عشق این کارها رو نمی‌کنه؛ از ترسِ از دست دادن طرف مقابل انجامشون می‌ده.🏠 در نهایت چیزی که می‌خوام بگم اینه: ما اول روابطمون رو درون خودمون می‌سازیم.🌱 واقعاً سیستم دنیا خیلی جالبه. خیلی از اتفاق‌هایی که بیرون تجربه می‌کنیم، قبلش یک تصویر، باور یا احساس درون ما شکل گرفته.💔 بنابراین رابطه‌ای که امروز می‌بینید خراب شده، ممکنه خیلی قبل‌تر از خراب شدنش در بیرون، درون آدم شروع به خراب شدن کرده باشه.🎯 بنابراین تمرکز اصلی‌ ما باید روی درونمون باشه. هرچقدر بیشتر درون خودمون رو ببینیم و کمتر به اتفاقات بیرونی واکنش نشون بدیم، بیشتر داریم اختیار زندگی‌مون رو به دست می‌گیریم.🕊️ یه استاد بزرگواری داشتم که حرف قشنگی می‌زد. می‌گفت: «اونجایی معلوم می‌شه چقدر به خدا ایمان داری که وقتی مشکلی پیش میاد، اولین جایی که برای حلش می‌ری کجاست.»🙏 یعنی تلاش خودت سر جاش؛ اما وقتی مشکلی پیش میاد، اول با خدا حرف می‌زنی و می‌گی: «این اتفاق قراره چی رو در من نشون بده؟» یا سریع می‌ری سراغ دعوا با همسایه، دوست، همسر و بقیه و می‌گی: «تو باعثش شدی! اگه تو این کار رو نمی‌کردی، این اتفاق نمی‌افتاد!»🔍 توی روابط هم دقیقاً همین اتفاق می‌افته. اینکه بعد از اتفاقات چقدر به جای مقصر بیرونی، خودمون رو بررسی می‌کنیم، یکی از نشونه‌های مهم رشد ماست.👁️ من این رو فقط درباره روابط نمی‌گم. اگر به جایی برسید که بعد از هر اتفاقی، حتی یک دعوای کوچک یا یک برخورد ساده در خیابون، بتونید مکث کنید و بگید: «یه چیزی درون من بوده که این اتفاق رو به این شکل تجربه کردم»، کم‌کم نگاهتون به زندگی عوض می‌شه.🌿 هر چقدر کمتر به بیرون واکنش نشون بدید و بیشتر درونتون رو ببینید، به مرور بصیرت بیشتری پیدا می‌کنید؛ انگار کم‌کم می‌تونید پشت پرده اتفاقات رو ببینید.🧩 خیلی وقت‌ها اصلاً نمی‌دونیم چه تصویری درونمون وجود داشته. یه اتفاق می‌افته و می‌گیم: «من اصلاً کِی همچین چیزی توی وجودم داشتم که این اتفاق افتاد؟»🔦 چون تا حالا درونمون رو نگشتیم. اما اگر یک بار، دو بار، صد بار این کار رو انجام بدیم، کم‌کم یه جایی می‌رسه که اتفاق می‌افته و همون لحظه می‌گیم: «آها! پس این اتفاق مربوط به فلان چیز درون من بود.»🤫 حتی لازم نیست همون لحظه جواب رو پیدا کنید. برید پنج دقیقه توی سکوت بشینید و به اتفاق فکر کنید. خیلی وقت‌ها بعد از همین چند دقیقه، ارتباطش رو با یکی از باورها یا احساسات درونتون پیدا می‌کنید.🏋️‍♂️ الان اگر شما امروز برید باشگاه و بعد از مدت‌ها دو تا وزنه بزنید، احتمالاً چند روز بدنتون درد می‌گیره. چرا؟ چون مدت‌ها از اون عضلات استفاده نکردید. پس نمی‌تونید انتظار داشته باشید عضلاتتون از همون روز اول مثل یک ورزشکار حرفه‌ای با شما همراهی کنن.💪 ذهن و آگاهی ما هم همینه. خیلی از این توانایی‌ها رو تا امروز استفاده نکردیم. باید کم‌کم ازشون استفاده کنیم تا ببینیم واقعاً چقدر قوی هستیم.https://app.parvaresheafkar.com/campaign/ravabetplus/oYhl?src=oYhl.