عزت و خفت در بقا قهرمان یا ضد قهرمان، می‌خواهد زنده بماند. بیشتر داستان‌ها قصه‌ی بقای یک موجود است. انسانی که سوسک می‌شود، معتادی که توی دیوار است، عاشقی که عرضه‌ی به دست آوردن ندارد، جادوگری که هیچ‌کس جز یکی دو نفر تشخیصش نمی‌دهند. کسی که فکر می‌کند خداوندگار زرنگ‌های عالم است، برایش توطئه می‌چینند و با آن‌ها خوشحال است و به آن‌ها می‌بالد. بعد از آن‌ها می‌ترسد، از آن‌ها حساب می‌برد و دست آخر هم به شکل یک بی‌عرضه خودش را خیس می‌کند و داستان تمام می‌شود. نمونه‌ی زرد و حی‌و‌حاضرش در زندگی روزمره، آدم‌هایی هستند که از وجناتشان پیداست اوضاع خانوادگی اصلا خوب نیست اما اصرار دارند چیزهایی از آن‌ها را به دیگران نشان دهند که خوب به نظر برسند.تمام این داستان‌ها و رفتار قهرمان و ضد قهرمان‌ برای بقاست. حتی کسی که قصد خودکشی دارد هم تلاشی معکوس برای بقا دارد. پایان دادن به زندگی یعنی نمی‌خواهم ادامه بدهم. این لحظات را بهتر از چند سال بعد می‌بینم و این زندگی را تمام می‌کنم. مثل اما بوآری. این زندگی دیگر قابل‌ زیستن نیست. پس منِ دیگری که در این شرایط می‌میرد را انتخاب می‌کنم تا آن من که هنوز می‌توانست باشد، دست‌کم در تخیل زنده بماند. اما بوآری هم همین کار را می‌کند، نه از سر پوچی مطلق بلکه چون نمی‌تواند نسخه‌ی رمانتیک خودش را در واقعیت زنده نگه دارد.بقای عشقی که دیگر نیست، شاید از اول هم نبوده. تلاش برای بقای تفکراتی قدیمی در حالی که مردود بودنشان به قهرمان ثابت شده. تلاش برای بقا، گاه زیباترین وجه انسانی و گاه خفت‌بارترین حالت بودن است. داستان‌های هر دو موقعیت را خوانده‌ایم و دیده‌ایم. کسانی که می‌توانستند تا قعر جهنم نروند یا بپذیرند که در مورد چیزی یا کسی از ابتدا در اشتباه بوده‌اند. والریا لوئیزلی در جستارهای پرسه در شهر با نام اگر به خودم برگردم، این منظور را زیبا بیان کرده. چیزی که پذیرفتنش مساوی با مرگ شخصیت است، دست‌کم مرگ ایگو: «اغلب اوقات نتیجه‌ی اولین دیداری که مدت‌ها انتظارش را کشیده‌ایم، سرخوردگی است. این ملاقات با مرده‌ها هم صدق می‌کند، با این تفاوت که دیگر لازم نیست سرخوردگی‌مان را پنهان کنیم: از این زاویه آدم مرده همیشه از آدم زنده مهربان‌تر است. اگر وقتی روبه‌روی مرده ایستاده‌ایم بفهمیم که آن‌جا هیچ کاری نداریم و جذابیت ماجرا در جست‌وجو بوده و نه در پیدا کردن قبر.» **والریا لوئیزلی/ اگر به خودم برگردم/ ده جستار درباره‌ی پرسه در شهر/ ترجمه‌ی کیوان سررشته/ نشر اطراف/ ص۳۰نغمه فاطمی@naghmehneviss