چند تکه پنج‌شنبهاز پله‌های قدیمی مارپیچ بالا می‌رویم. محمداینا رفته‌اند خانه‌ی تازه. پوریا نه همین پ

چند تکه پنج‌شنبهاز پله‌های قدیمی مارپیچ بالا می‌رویم. محمداینا رفته‌اند خانه‌ی تازه. پوریا نه همین پوریای خودمان، آن پوریای لواسانات هم هست. برایم آلبوم درست کرده، آلبوم عکس اما پر از عکس‌های قبل و بعد از انقلاب. من و مهسا نشسته‌ایم به تماشای آلبوم. گوگوش سرش را روی پا من گذاشته. یکی از عکس‌هایش را نشانش می‌دهم ابروهایش در آن، پیوسته بودپرسیدم آن وقت‌ها این چند تار موی پیوندی تمام حیثیت یک دختر بود؟ می‌خندد تلفن زنگ می‌زند، تویی، لباس بپوشم برویم پایین یک قهوه بخوریم.می‌دونی پدرجانمردا چندتا مدل بیشتر ندارن، یا از این دندون‌موشیان و ریز ریز حرف می‌زنن حالا توی دلشون یا واسه دیگرون. اینا بی‌آزارن ولی باید پاییده شن ولشون کنی توی هر کوچه خیابونی سرشون رو کلاه می‌ذارن. کلاه‌شونو زود باد می‌بره.یه عده هستن الدرم بولدرمن، این طفلیا یتیمی و محرومیت کشیده‌ن بیچارگی و بینوایی دیده‌ن، حالا شاید بعضیاشون پیازداغش رو زیاد کنن ولی در مجموع یه محرومیتی بوده، آدمم با آدم فرق داره، یکی می‌گه بیچاره بودم که زندگیش ده برابر اونی که می‌گه شکر خدا بچگیام خوب بودم سختی نداشته، بحث تحمل و ننه‌بابای طرفو راست و دروغشه یسریا خودشونم نمی‌دونن چون ننه باباعه هم نفهمیدن. طویله از خونه و دک‌ودهن اینا به قاعده‌تره.حالا این دومیا یا میفتن دنبال پول جمع کردن یا خانوم‌بازینه که بقیه‌مون نمی‌افتیما، ما مردا دیوونه‌ی همه جور زنی می‌شیم.ولی خب به مرور، پیس‌پیس بادمون می‌خوابه، عین همین تریلیه که رد شدمامانی می‌پرد وسط حرفش، یادته به این تریلیا می‌گفتی ماشین‌پیسی؟می‌خندیم. بسه دیگه بذار من بگم، نغمه مدل مختلف زن‌ها رو من برات توضیح می‌دم بعدا، حرفام طولانیه باید بنویسی مادر.دوتایی می‌خندند. فقط اینو بدون خدا مادرت رو بیامرزه، دیروز یه چیز شنیدم تنها شدیم برات تعریف می‌کنم (هروقت این را می‌گوید پشت‌بندش داستان را تعریف می‌کند) مادر و دختری که تیم بشن و بخوان دودمان یه مردو به باد بدن، نابود می‌کنن نغمه. مادره درس موش‌مردگی به دختره می‌داد، واسه پسره شاخ و شونه می‌کشید، به روح ماری راس می‌گم، فک می‌کردم این حرفا مال زمان ما بود، این پسره خانوم توکلی تو نمی‌شناسی، ندیدیشون، خیلی نازه پسره، دختره عین میمون رفت اومد گفت نمی‌دونی چه خیالاتی دارم برات این پسره‌ام خر شد نمی‌دونم چه غلطی کرد، اینو ماچ‌ماچ کرد اونجور کرد.دستش رو می‌گیره جلوی دهنش و ریز‌ریز می‌خنده. عاشق خنده‌هاشم، موقع غذا خوردن هم همین‌طوری دستش رو جلوی دهنش می‌گیره.گفتم: بسه جلو پدرجون، بقیه‌شو‌ نگوپدرجون می‌گه: عهههه خسیس بذار تعریف کنه منم یاد بگیرم خودمو نندازم توی هچل یه وقت.گفتم توی خونه سوسک افتاده، می‌دونن در نترسی از جک‌وجونور دست کمی از ماری ندارم. پدرجون گفت ترس نداره با دمپایی بزن توی سرش. می‌دونه می‌ترسم می‌گه که بخندم.گفتم زنگ زدم سمپاش بیاد. شاید بسته‌ای چیزی از بیرون اومده سوسک شده شایدم همسایه‌ها سمی چیزی ریختن از لای درزا فرار کردن اینجا.من توی این خونه مورچه‌ام ندیدم. این سوسکا چی می‌گن موندم.مامانی می‌گه الهی بمیرم بیام برات بکشمشون؟تصویر قطع و وصل می‌شه. توی دلم خالی می‌شه. دلم خوابیدن با تخت‌ترین خیال دنیا بعد از نهار روی همون تخت‌خوابی رو‌ می‌خواد که لحافش پفکیه. دستای نرم و لطیف مامانی لای موهام، حرف زدناش یواش‌یواش در گوشم.بلندبلند خندیدنامون.نغمه فاطمی@naghmehneviss