#اشتباهي كه مرا زمين زد و بالا برد 😍من در رهگذار عمر یکبار #اشتباه کردم ، و همان اشتباه بود ، که تا اینجای #زندگیم را ، به خطا رهنمون نمود . بارها تلاش کردم که خودم را #جبران کنم ، اما باز به خطاهایم افزوده شد .چرا که #تراز سنجش خطاهایم ، از جنس منشا همان اشتباه اولم بود .و آن چیزی نبود جز آن که از #خودم ، اویی را می شناختم که دیگران می شناختند .اگر #خوب و مهربان می نمودم ، چون مرا خوب و مهربان می دانستند .و حتی اگر #ناتوان بودم ، دلیل آن بود که مردم مرا ضعیف می پنداشتند .من به خط کش #زبان_مردم ، خود را #تراز کرده بودم ، و به این تراز ، عادتم مدام شده بود .اگر به #درس رفتم ، چون مرا فرهیخته می دانستند .و اگر به #سخن پرداختم ، چون مرا استاد می گفتند .و این #حباب حرمت و استاد و اعتبار ، روز بروز همچون #بادکنکی ، بیشتر باد شد و بالاتر رفت و #مرا با خود بالاتر برد .اما من ، در آن بالا رفتن ، نگاهی به زمین نکردم ، که هستند #کسانی که می توانند جای مرا در آن همه تعریف پر کنند و شاید بهتر .و یکباره ای شد که آن حباب #ترکید و مرا در هوای نفسم معلق کرد ، و بی هیچ حفاظتی ، بر #زمینم کوفت .بخود آمدم ، #هیچکس نبود ، حتی کمکی برای برخاستن ، چه رسد تسلایم دهد و یا دستم بگیرد و دردم دوا کند .و اکنون ، جز گردی از آن زمین بر چهره خود نمی بینم . #سالهای_عمرم ، گویی در آن زمین گم شدند و با آن گرد خاک به #فنا رفتند .و من بی هیچ #توشه ای ، می بینم که در زمین باقی عمرم ، تنهای تنها #رها شده ام .اما گويي ، در آن زمین خوردن ، #معجزه اي رخ داد ،خودم را یافتم ، نه #تصویری که دیگران برایم کشیده اند ، که من هستم ، تنها ، ولی پر از #شوق_رفتن .و این امر ، چنان #نیرویی به من داده که دیگر ، نه #حسرت سالهای رفته را بر دوش می کشم ، و نه #آرزوی جبران آنها را در آینده .فقط امروز هستم با خودم ، سرشار از #شوق_زیستن .و امروز بود که #فهمیدم ، آن شوق ، از جنس همان #خدایی است که مرا می خواند .#بیادش ایستادم ،#بنامش قدم را آغاز کردم ، و الان نیز به_همراهی او ، و #در_کنار همان مردمان ،راه را #رقص_کنان گام می زنم ، و #شادمانی را با هم می خندیم .❤️محمد صالحی - ۶/۲/۹۶https://telegram.me/naghmehsokouthttp://mahsan.rasekhoonblog.com