🔰و خیلی زود بعد از آن، امدادگران رسیدند و شروع کردند به مداوای من. من سعی کردم آن دست را دوباره سر جایش برگردانم و همان لحظه برای اولین بار از شدت درد فریاد کشیدم. بعد آنها سعی کردند دستم را کمی باندپیچی کنند و آن را ثابت نگه دارند و سپس در آن گرمای ۴۸ درجه، من را داخل آمبولانس گذاشتند؛ آنجا هم ظاهراً کولر نداشت. من روی برانکارد دراز کشیده بودم و هیچ‌کس هم انگلیسی صحبت نمی‌کرد؛ واقعاً فقط عربی صحبت می‌کردند.🔰 مردهایی که آنجا بودند با من بسیار مهربان و دلسوزانه رفتار می‌کردند. من روی آن برانکارد دراز کشیده بودم و احساس می‌کردم یکی از امدادگران می‌خواهد چیزی به من منتقل کند، اما به خاطر مانع زبانی نمی‌توانستیم با هم ارتباط برقرار کنیم. او سمت چپ من نشسته بود، از پشت به من ضربه‌ای آرام زد و بعد با تلفن همراهش یک تلاوت از یکی از آیات قرآن پخش کرد.بعضی وقت‌ها تلاوت قرآن با صدای زیبا و به شکل آهنگین اجرا می‌شود و آن زمان برای من شبیه یک ترانه به نظر می‌رسید. آن موقع هنوز نمی‌دانستم که این صدای تلاوت قرآن است. البته نباید به آن «ترانه» گفت؛ این موسیقی نیست، بلکه روش و نوعی خواندن قرآن مقدس است.🔰 و همان‌جا به‌صورت کاملاً غریزی فهمیدم که معنای کلی و عمیق تمام هستی و وجودم در برابر چشمانم در حال آشکار شدن است. دوباره همه‌چیز مثل یک فیلم بود. نمی‌دانم شاید برای لحظه‌ای دوباره از هوش رفته بودم یا نه، اما واقعاً احساس می‌کردم دارم یک فیلم می‌بینم؛ فیلمی که در آن زندگی‌ام جلوی چشمانم پخش می‌شود.🔰 می‌توانستم بفهمم و درک کنم که چه اتفاقی برای من افتاده، چرا اینجا هستم و دلیل بودنم چیست. آن عشق فراگیر و همه‌جانبه آنجا حضور داشت، اما هم‌زمان یک درد عمیق و بی‌انتها هم وجود داشت.🔰 انگار این دو در کنار هم، در حقیقت یک چیز بودند. احساس می‌کردم همه‌چیز به نوعی یکی است و برای اولین بار توانستم واقعاً این مفهوم را درک و لمس کنم؛ اما نه با کلمات، اصلاً با کلمات قابل توضیح نبود.یادم می‌آید اشک‌هایم روی صورتم جاری شده بود، اما هم‌زمان احساس تنهایی عمیقی هم داشتم، چون متوجه شده بودم که این فقط یک تجربه نزدیک به مرگ نیست.🔰 حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌فهمم که برای من این تجربه در واقع یک تجربه معنوی و نوعی تجربه از روشن‌شدگی روحانی هم بود و در آن لحظه من کاملاً تنها بودم.البته کسی آنجا بود که زبان مرا نمی‌دانست، اما به‌نوعی به شکل غریزی کلام و پیام خداوند، یعنی الله، را در اختیار من گذاشته بود. این موضوع را هم همان زمان به نوعی درک کردم.🔰 و در عین حال آنجا دراز کشیده بودم و با خودم فکر می‌کردم: «وای… انسان در مقام یک موجود، در عمیق‌ترین سطح وجودش تنهاست و در عین حال، در عمیق‌ترین سطح وجودش با همه‌چیز پیوند دارد.»🔰 این احساس از وجود من گسترش پیدا می‌کرد و چیزی که از این تجربه برایم باقی ماند، حیرت و شگفتی عمیقی بود؛ حیرت در برابر انسان، در برابر این فضا، در برابر جهان هستی، در برابر خداوند و در برابر همه‌چیز.-بعد از این تجربه معنوی، این اتفاق چه تأثیری در ادامه زندگی شما داشت؟ چه نوع جهان‌بینی‌ای پیدا کردید؟ آیا نگاهتان به دنیا تغییر کرد؟🔰 خیلی زیاد. و دروغ است اگر بگویم این تجربه برای من کاملاً تمام شده یا فرایندی است که به پایان رسیده.🔰 احساس می‌کنم هنوز هم با شدت بسیار زیادی درگیر پردازش، یکپارچه‌سازی و درک چیزی هستم که برایم اتفاق افتاد. مدت زیادی طول کشید تا حتی متوجه شوم که آنچه تجربه کرده‌ام، یک تجربه نزدیک به مرگ بوده است.