🌱در آدمی میلی هست که پیوسته زبان به داوری گشاید؛ بی‌آنکه دانسته باشد، حکم کند؛ بی‌آنکه از او پرسیده باشند، رأی دهد؛ و مردمان را به دو گروهِ نیک و بد قسمت کند. غافل از آنکه چشمِ حقیقت‌بین، پیش از آنکه در احوال دیگران نظر کند، باید در خویشتن بنگرد.🌱چه بسیار عیبی که در دیگری می‌بینیم و در خود نمی‌بینیم، و چه بسیار حکمی که بر دیگری می‌رانیم و اگر همان میزان چراغ بر خویش بتابانیم، نقص‌های پنهان خود را خواهیم دید. راهِ بیداری آن نیست که بر هر کس نامی نهیم و درباره هر کار داوری کنیم؛ بلکه آن است که زبان را به اندازه دانش نگاه داریم و چشم را نخست بر خویشتن بگماریم.🌱هر سخنی که راست است، گفتنی نیست؛ و هر داوری که می‌توان کرد، شایسته گفتن نیست. گاه سکوت، از هزار حکم روشن‌تر است؛ و گاه آنچه بیش از همه به اصلاح نیاز دارد، نه دیگری، که خودِ ماست.🌱پیش از آنکه مردم را به خوب و بد قسمت کنیم، خویشتن را بنگریم؛ شاید آنچه در دیگری به خشم ما می‌آید، آینه‌ای باشد که از دیدن خویش در آن گریزانیم.