🔰اینکه بتوانم این بُعد و معنای عمیق تجربه را دوباره درک کنم، احساس قدردانی عمیقی که به من دست داده بود و اینکه چنین تجربه‌ای نصیبم شد و اجازه پیدا کردم آن را تجربه کنم، برایم بسیار مهم بود. همچنین اینکه بتوانم همه این اتفاقات را در یک چارچوب معنوی قرار بدهم و مهم‌تر از همه، دوباره به درک تازه‌ای از خدا برسم.مادرم مسیحی بود و من هم کاتولیک بودم؛ غسل تعمید داده شده بودم، مراسم عشای ربانی اول را انجام داده بودم و خلاصه تمام آن مراحل را طی کرده بودم؛ حتی کتابچه دعا هم داشتم. مادر واقعی‌ام وقتی من ده ساله بودم فوت کرد.🔰 بعد از مدتی از کلیسا خارج شدم و آتئیست شدم؛ یعنی اصلاً نمی‌توانستید با صحبت درباره خدا با من ارتباط برقرار کنید. شاید بتوان گفت یک نوع گرایش معنوی در من وجود داشت، اما خودم واقعاً نمی‌فهمیدم معنای عمیق آن چیست.🔰 در جریان اتفاقی که برایم افتاد، توانستم برای خودم تعریف و درک تازه‌ای از خدا پیدا کنم و در عین حال دوباره با بخش دیگری از ریشه و هویت خانوادگی‌ام ارتباط برقرار کنم؛ با سرزمین پدری‌ام، با ریشه‌های پدرم که مصری است، هرچند من او را نمی‌شناسم. در واقع بدون پدرم بزرگ شدم؛ یا بهتر است بگویم فقط در حد ظاهری او را می‌شناسم.🔰 و احساس می‌کنم چنین تجربه‌ای در حقیقت می‌تواند تبدیل به یک مسیر زندگی شود. شاید یک نفر این مسیر را در ده سال طی کند، فرد دیگری بیست سال زمان نیاز داشته باشد و شاید شخص دیگری از نظر معنوی آن‌قدر آمادگی داشته باشد که فقط سه تا پنج سال برایش طول بکشد. واقعاً نمی‌دانم.🔰 اما می‌توانم بگویم که خودم هنوز هم در میانه این مسیر هستم و همچنان دارم تلاش می‌کنم این بُعد عمیق و این موهبت را درک کنم؛ این امتیاز و موهبتی که چنین تجربه‌ای از روشن‌شدگی نصیب انسان شود.آیا این تجربه باعث تغییرات عاطفی خاصی هم در شما شد؟🔰 بله، و واقعاً فکر می‌کنم نه فقط از نظر عاطفی، بلکه در سطح معنوی نیز این تغییر بسیار عمیق بوده است. علاوه بر آن، احساس می‌کنم چیزی در سطح انرژی، ارتعاش و حتی تقریباً در سطح سلولی وجودم تغییر کرده است.🔰 البته این تغییر بلافاصله بعد از تصادف اتفاق نیفتاد، چون همان‌طور که گفتم، آن زمان هنوز در حالت شوک بودم. اما در طول این سال‌ها این تغییر به‌تدریج خودش را نشان داده است.الان چهار سال از آن اتفاق گذشته و من از آن زمان به بعد، هر سال یک «تولد دوباره» را هم برای خودم جشن می‌گیرم. در واقع تولد اصلی من در ماه نوامبر است، اما احساس بسیار قوی‌ای دارم که این تجربه با یک تولد دوباره برای من همراه بوده است.🔰 احساس می‌کنم ارتباطم با خودم و واقعاً با قلبم بسیار عمیق‌تر شده است.وقتی انسان به خودش نزدیک‌تر می‌شود و احساس به اصطلاح «گشایش قلب» را تجربه می‌کند، طبیعتاً نگاهش به روابط و ارتباطاتش هم تغییر می‌کند.بعضی‌ها از «چاکرای قلب» صحبت می‌کنند، بعضی دیگر از «فرکانس‌ها» یا «میدان‌های انرژی» استفاده می‌کنند. هر اسمی که روی آن بگذاریم، احساس می‌کنم این تغییر روی نحوه برقراری رابطه من با دیگران و نحوه وارد شدنم به ارتباطات تأثیر گذاشته است.🔰 این می‌تواند حتی یک مأمور کنترل بلیت در قطار سوئیس باشد. می‌تواند شریک زندگی‌ام باشد. حتی می‌تواند نحوه‌ای باشد که به گل‌هایی که بیرون می‌بینم نگاه می‌کنم.ممکن است کمی کلیشه‌ای یا حتی احساساتی به نظر برسد، اما واقعاً همین‌طور است؛ تغییری در من اتفاق افتاده است.🔰 نوعی ملایمت و آمادگی متفاوت در من ایجاد شده؛ اینکه قبل از هر چیز نگاه کنم و ببینم چه کسی یا چه چیزی روبه‌روی من قرار دارد، چه چیزی احساس می‌کنم و چگونه آن را درک می‌کنم.🔰 و در این سطح واقعاً احساس می‌کنم که تمام زندگی‌ام دارد شروع به تغییر می‌کند.فکر می‌کنم این تغییر واقعاً با همان تجربه نزدیک به مرگ، یا به تعبیری همان لحظه روشن‌شدگی معنوی، آغاز شد.🔰 حتی تقریباً خوشحالم که این چند سال برایم سخت بوده است، چون ما معمولاً در فیلم‌ها و داستان‌ها این‌طور می‌بینیم که کسی ناگهان یک تجربه معنوی یا تجربه نزدیک به مرگ پیدا می‌کند و ظرف ۲۴ ساعت کاملاً تغییر می‌کند و بعد همه‌چیز فوق‌العاده و شگفت‌انگیز می‌شود.🔰 اما فکر نمی‌کنم واقعیت این‌طور باشد. به نظرم درک و هضم اتفاقی که برای انسان افتاده، گاهی می‌تواند عبور از یک دوره بسیار دردناک و سخت باشد.🔰 و اگر انسان بتواند این تجربه را در خودش یکپارچه کند و شاید یک پایه و پشتوانه معنوی برای خودش داشته باشد، آن‌وقت این تجربه دیگر فقط یک اتفاق باقی نمی‌ماند، بلکه می‌تواند به تغییری در ذات و شخصیت انسان تبدیل شود.🔰 و همچنین به این شناخت منجر شود که من یک مأموریت روحی دارم؛ اینکه اصلاً روح دارم، شاید روحی که بسیار قدیمی است و به شکلی با من ارتباط برقرار می‌کند.🔰 و باید بگویم که اصل ماجرا فراتر از کلمات است.